W amortyzacji liniowej zakłada się, że środek trwały zużywa się równomiernie w czasie. Oznacza to, że roczny odpis amortyzacyjny jest stały (taka sama kwota w każdym roku), a wartość księgowa netto (wartość początkowa pomniejszona o umorzenie) maleje w sposób liniowy.
Dane z zadania: okres ekonomicznej użyteczności = 8 lat. Kwota zakupu (100 000 PLN) nie jest tu kluczowa do ustalenia "połowy", bo przy amortyzacji liniowej liczy się proporcja czasu.
Krok 1: stawka/udział roczny
Skoro okres to 8 lat, to co roku umarza się 1/8 wartości początkowej, czyli 12,5% rocznie.
Krok 2: kiedy zostaje połowa wartości?
Połowa wartości początkowej oznacza, że umorzenie skumulowane osiągnęło 50% wartości początkowej. Przy stałym tempie 12,5% rocznie potrzeba: 50% / 12,5% = 4 lata. Równoważnie: skoro spadek jest liniowy, to "połowa wartości" pojawia się po połowie czasu: 8 / 2 = 4 lata.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Po 2 latach – to tylko 2/8 okresu, więc przy liniowości umorzenie wynosi 25%, a wartość księgowa netto to 75% wartości początkowej (za wysoka).
- Po 6 latach – to 6/8 okresu, więc umorzenie to 75%, a wartość księgowa netto to 25% wartości początkowej (za niska).
- Po 8 latach – to koniec okresu amortyzacji; przy standardowym założeniu braku wartości rezydualnej wartość księgowa netto spada do zera, a nie do połowy.
W praktyce księgowej warto pamiętać, że w bardziej rozbudowanych zadaniach mogą pojawić się dodatkowe założenia (np. wartość końcowa/rezydualna, zmiana stawki, ulepszenia środka trwałego). W tym zadaniu przyjęto typowy, prosty model liniowy.
