W początkowej fazie choroby Parkinsona celem aktywności ruchowej jest przede wszystkim podtrzymanie sprawności funkcjonalnej: jakości chodu, płynności ruchu, zakresu ruchu w stawach, koordynacji oraz równowagi. Z tego powodu najbardziej uniwersalną propozycją opiekuna są spacery na powietrzu oraz ćwiczenia ogólnousprawniające (np. mobilizacja i rozciąganie, proste ćwiczenia równoważne, ćwiczenia oddechowe, elementy koordynacji).
Odpowiedź "Spacery na powietrzu i ćwiczenia ogólnousprawniające." jest najlepsza, bo łączy aktywność łatwą do wdrożenia w codziennej opiece z ćwiczeniami wspierającymi typowe trudności w Parkinsonie (sztywność, spowolnienie, ryzyko pogorszenia równowagi). Spacer dodatkowo poprawia tolerancję wysiłku, nastrój i regularność ruchu, a opiekun może go łatwo dostosować (tempo, dystans, przerwy).
"Ćwiczenia na rowerze treningowym." mogą być przydatne u niektórych osób, ale same w sobie nie są tak kompleksowe: słabiej adresują równowagę i wzorce chodu, a także wymagają oceny bezpieczeństwa (wsiadanie, zsiadanie, ustawienie sprzętu). "Ćwiczenia na wioślarzu." zwykle stawiają większe wymagania koordynacyjne i siłowe oraz mogą być mniej odpowiednie dla wielu seniorów bez wcześniejszego przygotowania i nadzoru. "Spacery po pokoju i ćwiczenia redresyjne." są nieprecyzyjne i mogą sugerować działania wymagające specjalistycznych wskazań; w opiece codziennej preferuje się proste, bezpieczne ćwiczenia zalecone przez specjalistę.
W praktyce opiekun powinien pamiętać o:
- konsultacji zaleceń lekarza/fizjoterapeuty,
- asekuracji i profilaktyce upadków (obuwie, usunięcie przeszkód),
- stopniowaniu wysiłku i obserwacji objawów zmęczenia,
- regularności (krócej, ale częściej).
