KWALIFIKACJA MOD3 - CZERWIEC 2019

PYTANIE NR 14.
Formy kołnierza do żakietu damskiego przedstawionego na rysunku modeluje się na podstawie
Ilustracja przedstawia młodą kobietę ubraną w elegancki żakiet, koszulę i krawat.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kołnierz w żakiecie modeluje się, korzystając z właściwego punktu odniesienia w okolicy dekoltu.
W tym przypadku bazą jest podkrój szyi przodu, bo to on wyznacza ułożenie kołnierza przy linii zapięcia i kształt przy szyi. Pozostałe propozycje nie stanowią standardowej bazy modelowania kołnierza.

Pełne wyjaśnienie:

W konstrukcji i modelowaniu odzieży kołnierz jest elementem ściśle powiązanym z linią podkroju szyi (dekoltu) oraz z rozwiązaniem przodu (np. linia zapięcia, kształt wyłogów/rewersu, sposób wykończenia).

Odpowiedź "podkroju szyi przodu" jest właściwa, ponieważ to przód w żakiecie damskim bardzo często determinuje sposób wyprowadzenia kołnierza: jego położenie przy zapięciu, wysokość i przebieg przy szyi oraz dopasowanie do kształtu dekoltu w części przedniej. Modelowanie na tej bazie pomaga zachować zgodność z rysunkiem modelowym i zapewnia prawidłowe ułożenie kołnierza w noszeniu.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "formy przodu i tyłu" – brzmi ogólnie i może kojarzyć się z pracą na komplecie form podstawowych, ale pytanie dotyczy konkretnej bazy do modelowania kołnierza. W praktyce kołnierz odnosi się do podkroju szyi (a nie do całych form jako takich) i wymaga precyzyjnego punktu odniesienia.
  • "podkroju szyi tyłu" – tył ma znaczenie dla dopasowania w okolicy karku, jednak w kontekście żakietu z określonym rozwiązaniem przodu nie jest to właściwa, podstawowa baza wskazana w pytaniu. Skupienie się wyłącznie na tyle grozi błędem w położeniu kołnierza względem przodu.
  • "wykreślonego kąta prostego" – to raczej skojarzenie z pomocniczą geometrią rysunku technicznego. Sam kąt prosty nie stanowi merytorycznej bazy konstrukcyjnej kołnierza w odzieży; potrzebna jest linia podkroju szyi, do której kołnierz ma zostać dopasowany.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się słowo "modeluje się na podstawie", szukaj odpowiedzi wskazującej konkretną bazę konstrukcyjną (np. podkrój, linię, odcinek odniesienia), a nie ogólne formy lub abstrakcyjne elementy geometrii.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Podkrój szyi to linia wycięcia przy szyi (dekoltu) na formie odzieżowej. Wyznacza miejsce, do którego dopasowuje się elementy wykończenia, np. kołnierz lub odszycie. Dokładny przebieg podkroju wpływa na to, jak wyrób układa się przy szyi i czy nie odstaje.
Podkrój szyi przodu wyznacza dopasowanie kołnierza w części przedniej: przy linii zapięcia i przy dekolcie. To tam najłatwiej powstają odchylenia (odstawanie, marszczenie) przy złym dopasowaniu. Dlatego w wielu konstrukcjach to przód jest kluczowym odniesieniem przy modelowaniu kołnierza.
Tył jest ważny dla ułożenia przy karku, ale nie opisuje w pełni geometrii przodu, gdzie występuje zapięcie i często specyficzny kształt dekoltu. Oparcie się tylko na tyle może dać kołnierz, który dobrze leży z tyłu, ale źle układa się na przodzie (np. odstaje lub "ciągnie").
Najczęstsze błędy to: niedopasowanie długości wszycia kołnierza do podkroju szyi, zły przebieg linii stójki/wyłogu, zbyt małe lub zbyt duże odchylenie kołnierza od szyi oraz mylenie bazy konstrukcyjnej (przód/tył). Skutkiem bywa odstający kołnierz lub marszczenia.
Modelowanie formy to wprowadzanie zmian do formy podstawowej (szablonu), aby uzyskać konkretny fason z rysunku modelowego. Dotyczy to m.in. dekoltów, kołnierzy, zaszewek i linii cięć. Celem jest zachowanie poprawnego dopasowania i technologicznej wykonalności szycia.
Kołnierz jest elementem, który "wychodzi" poza podkrój szyi i tworzy widoczne wykończenie przy szyi. Odszycie to element wewnętrzny (podkładany), który wzmacnia i wykańcza krawędź, ale zwykle nie tworzy typowego "kołnierza" na zewnątrz. Na rysunku kołnierz ma wyraźny kontur.
Inne podejście może być potrzebne przy specyficznych konstrukcjach (np. wyroby bez zapięcia, fasony o szczególnych wyłogach lub niestandardowych dekoltach). Wtedy dobór bazy zależy od tego, który fragment dekoltu i przodu determinuje ułożenie kołnierza. Zasada pozostaje: kołnierz musi pasować do podkroju szyi.
W praktyce porównuje się długości linii wszycia kołnierza z linią podkroju szyi (z uwzględnieniem zapasów i ewentualnych korekt konstrukcyjnych). Pomaga też próba na papierze (złożenie szablonów) lub przymiarka na tkaninie próbnej. Niezgodność długości często ujawnia się jako odstanie lub marszczenie.
Tak. Jeśli treść kończy się np. "na podstawie", odpowiedź powinna brzmieć w dopełniaczu (czego?). Ułatwia to wykrycie opcji, które "nie pasują" językowo, ale uwaga: w dobrze ułożonych testach wszystkie odpowiedzi są gramatycznie poprawne, więc liczy się wiedza zawodowa.
Najlepiej przećwiczyć rozpoznawanie typów kołnierzy na rysunkach oraz modelowanie na formie podstawowej: zmiany podkroju szyi, kontrolę długości linii wszycia i zasady dopasowania do przodu/tyłu. Pomaga też wykonanie kilku prostych prototypów, bo błędy ułożenia kołnierza są wtedy łatwo widoczne.
info

Statystycznie 47% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że pozostałe propozycje nie stanowią standardowej bazy modelowania kołnierza.

Źródła:

  • Szczegółowe informacje wymagają materiałów specjalistycznych (podręczników/atlasów konstrukcji odzieży używanych w kształceniu zawodowym krawca)

Materiały:

  • Podręcznik/atlas konstrukcji odzieży: rozdziały o kołnierzach i dekoltach (materiały szkolne dla krawiectwa)
  • Instrukcje metodyczne do modelowania kołnierzy (materiały pracowni konstrukcji odzieży)
  • Zadania praktyczne: modelowanie kilku typów kołnierzy na bazie formy podstawowej żakietu

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego