Zwrotnica głośnikowa to układ stosowany w zestawach głośnikowych (np. kolumnach), którego zadaniem jest podział pasma częstotliwości na kilka torów: dla głośnika niskotonowego, średniotonowego i/lub wysokotonowego. Najczęściej jest to układ pasywny, zbudowany z elementów biernych:
- cewek (filtr dolnoprzepustowy dla niskich tonów),
- kondensatorów (filtr górnoprzepustowy dla wysokich tonów),
- rezystorów (tłumienie, dopasowanie poziomów, korekcje).
Dlatego na fotografii zwrotnica głośnikowa zwykle kojarzy się z płytką lub modułem, na którym widać wyraźne elementy RLC, często także wyprowadzenia/terminala do podłączenia głośników.
Odpowiedź "zwrotnicę antenową" jest błędna, ponieważ elementy antenowe pracują w torze w.cz. i najczęściej mają złącza koncentryczne oraz konstrukcję dopasowaną do sygnałów radiowych/telewizyjnych (inne częstotliwości, inne typowe elementy i obudowy). Z kolei "symetryzator antenowy" to układ dopasowujący (balun) między anteną symetryczną a kablem koncentrycznym; jego wygląd i sposób podłączenia są zwykle związane bezpośrednio z anteną i złączem koncentrycznym.
Odpowiedź "zasilacz stabilizowany" także nie pasuje: zasilacze mają funkcję przetwarzania energii i stabilizacji napięcia, więc typowo występują tam elementy charakterystyczne dla zasilania (np. mostki, przetwornice, stabilizatory, transformatory, radiatory), a nie układ filtrów podziału pasma dla głośników.
Na egzaminie warto zapamiętać praktyczną wskazówkę: zwrotnica głośnikowa = elementy RLC do filtracji audio, natomiast osprzęt antenowy = złącza koncentryczne i elementy do toru w.cz.. Taka analiza funkcji i cech konstrukcyjnych ogranicza pomyłki wynikające z podobieństwa nazw.
