Fotorezystor (LDR) jest elementem, którego rezystancja maleje wraz ze wzrostem natężenia oświetlenia. W zadaniu nie wykonuje się obliczeń – kluczową umiejętnością jest poprawny odczyt z wykresu R(E), gdzie E podano w luksach (lx), a R w omach (Ω) lub kiloomach (kΩ).
Aby wyznaczyć rezystancję dla 1000 lx, należy znaleźć na osi natężenia oświetlenia wartość 1000 lx, poprowadzić pionową linię do przecięcia z krzywą charakterystyki, a następnie z osi rezystancji odczytać odpowiadającą jej wartość. Z charakterystyki wynika, że dla 1000 lx rezystancja jest rzędu 100 Ω, więc to jest odpowiedź prawidłowa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 10 Ω – typowo oznaczałoby znacznie mniejszą rezystancję niż wskazana przez krzywą dla 1000 lx; taki wynik często jest skutkiem zbyt "optymistycznego" odczytu lub pominięcia podziałki osi.
- 10 kΩ – odpowiadałoby znacznie słabszemu oświetleniu (dużo mniejszej liczbie lx) albo innemu typowi LDR; często to efekt pomylenia Ω z kΩ lub odczytu punktu dla 100 lx.
- 100 kΩ – to wartość charakterystyczna raczej dla ciemności/półmroku; wybór jej zwykle wynika z odwrócenia zależności (błędne założenie, że większe lx daje większą R).
W praktyce mechatronika taki odczyt jest potrzebny np. przy doborze rezystora w dzielniku napięcia z LDR, aby uzyskać użyteczny zakres napięć na wejściu przetwornika ADC sterownika. Zawsze sprawdzaj też, czy osie wykresu nie są w skali logarytmicznej – wtedy podziałka nie jest "równa", a pomyłki rzędu wielkości zdarzają się najczęściej.
