Gabionowanie to metoda umacniania skarp i nasypów wykorzystująca kosze druciane (siatkowe) tworzące przestrzenną konstrukcję, którą mocuje się do podłoża i wypełnia najczęściej kamieniem. Dzięki temu uzyskuje się ciężkie, a jednocześnie drenujące umocnienie: masa wypełnienia zapewnia odporność na działanie wody i obciążeń, a puste przestrzenie między kamieniami ułatwiają odpływ i ograniczają nadciśnienie wody w gruncie.
Odpowiedź "umocowaniu do podłoża przestrzennych koszy drucianych wypełnianych materiałem kamiennym" jest poprawna, bo jest to istota gabionów: kosz + wypełnienie kamienne + zakotwienie/ustabilizowanie na skarpie.
- "ułożeniu na skarpie płatów lub pasów darni…" opisuje darniowanie, czyli umocnienie biologiczne/biotechniczne, a nie konstrukcję z koszy.
- "zamocowaniu w skarpie kołków, między którymi przeplata się gałęzie wikliny" opisuje faszynowanie (technika z użyciem wiązek/gałęzi), stosowane jako zabezpieczenie przeciwerozyjne, ale nie jest gabionem.
- "wykonaniu prefabrykowanej żelbetowej ściany oporowej" dotyczy muru oporowego – rozwiązania konstrukcyjnego o innym przeznaczeniu i zasadzie pracy niż gabion.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie pojawiają się kosze z drutu/siatki i kamień jako wypełnienie, niemal zawsze chodzi o gabiony. Gdy mowa o roślinności (darnina) albo gałęziach (faszyna), to są to metody biotechniczne.
