W polskich warunkach klimatycznych część roślin ozdobnych nie jest w pełni mrozoodporna. Dotyczy to zwłaszcza gatunków wytwarzających organy podziemne o funkcji spichrzowej (np. bulwy, zgrubiałe korzenie, karpy), które przy dłuższych mrozach mogą przemarzać w gruncie. W praktyce terenów zieleni oznacza to konieczność ich wykopania jesienią i przechowania do wiosny w pomieszczeniu.
Odpowiedź "Begonia bulwiasta …, dalia ogrodowa …" jest właściwa, ponieważ:
- begonie bulwiaste zimuje się jako bulwy – pozostawione w gruncie zwykle nie przetrwają typowej zimy,
- dalia tworzy karpy (zgrubiałe korzenie spichrzowe), które również są wrażliwe na mróz i standardowo wykopywane.
Pozostałe zestawy obejmują byliny, które w większości upraw ogrodowych w Polsce zimują w gruncie:
- "Jeżówka purpurowa …, funkia sina …" – to byliny rabatowe; mogą wymagać ściółkowania lub osłon w surowszych warunkach, ale nie jest standardem przechowywanie ich organów podziemnych w pomieszczeniu.
- "Goździk pierzasty …, kosaciec syberyjski …" – rośliny typowo zimujące w gruncie; ich przetrwanie zależy raczej od stanowiska (drenaż, wilgotność) niż od wykopywania.
- "Piwonia chińska …, liliowiec ogrodowy …" – byliny długowieczne, z reguły pozostają na miejscu przez wiele lat; wykopywanie na zimę byłoby zabiegiem niecelowym i osłabiającym rośliny.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawiają się gatunki znane z praktyki jako "wykopywane na zimę" (np. dalie, begonie bulwiaste), to zwykle jest to trop do poprawnej opcji. Z kolei typowe byliny rabatowe i parkowe (jeżówki, funkie, liliowce, piwonie, irysy syberyjskie) najczęściej zimują w gruncie, ewentualnie z lekką ochroną w trudniejszych stanowiskach.