Opis wskazuje na roślinę, którą sadzi się głównie dla owoców: mają być barwne (żółte/pomarańczowe/czerwone) i długo utrzymujące się na krzewie. Taką cechą wyróżnia się ognik szkarłatny (Pyracantha coccinea), którego liczne, intensywnie wybarwione owoce są jednym z kluczowych walorów dekoracyjnych i często pozostają na pędach przez dłuższy czas.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują tak dobrze do opisu?
- Mahonia pospolita (Mahonia aquifolium) jest w praktyce często dobierana ze względu na zimozielone, skórzaste liście oraz żółte kwiaty wiosną. Choć wytwarza owoce, zwykle nie jest to główna cecha identyfikacyjna w typowych zadaniach doboru roślin w projektowaniu zieleni.
- Pigwowiec japoński (Chaenomeles japonica) kojarzy się bardzo silnie z wczesnowiosennym kwitnieniem. Owoce są widoczne, ale w projektowaniu częściej podkreśla się efekt kwiatów i pokrój, a nie typową, długotrwałą dekoracyjność licznych, barwnych owoców utrzymujących się na krzewie.
- Winobluszcz pięciolistkowy (Parthenocissus quinquefolia) to przede wszystkim pnącze, stosowane do okrywania ścian, ogrodzeń i pergoli. Jego rozpoznawalnym walorem są liście (m.in. jesienne przebarwienia), a nie trwałe, jaskrawo żółto-pomarańczowo-czerwone owoce eksponowane na krzewie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się połączenie "barwne owoce" + "długo utrzymujące się" oraz zakres barw od żółci do czerwieni, warto w pierwszej kolejności rozważyć gatunki typowo owocujące ozdobnie (np. ogniki), a dopiero potem rośliny, które są popularne z innych powodów (kwiaty, liście, funkcja okrywowa).
