Kluczowe jest rozróżnienie pojęć: wszystkożerność oznacza zdolność wykorzystywania w diecie zarówno komponentów roślinnych, jak i zwierzęcych (w praktyce żywieniowej: zboża, śruty, okopowe, a także różne dodatki paszowe pochodzenia zwierzęcego w zależności od systemu żywienia i przepisów). Zwierzę wszystkożerne ma układ pokarmowy przystosowany do bardziej zróżnicowanego pokarmu.
Odpowiedź "świnia" jest poprawna, ponieważ trzoda chlewna jest klasycznym przykładem zwierząt gospodarskich o diecie wszystkożernej. W hodowli świń stosuje się przede wszystkim pasze roślinne, ale z punktu widzenia biologii gatunku świnia nie jest typowym roślinożercą, tylko wszystkożercą.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "bydło" – to zwierzę roślinożerne i przeżuwacz. Jego układ pokarmowy (żwacz i fermentacja mikrobiologiczna) jest ukierunkowany na trawienie włókna roślinnego.
- "koza" – podobnie jak bydło jest roślinożercą i przeżuwaczem; typowa dieta to pasze objętościowe (zielonki, siano) oraz uzupełniająco pasze treściwe.
- "koń" – jest roślinożercą (nieprzeżuwaczem), przystosowanym do pobierania pasz roślinnych; charakterystyczna jest fermentacja w jelicie ślepym i okrężnicy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się przeżuwacze (bydło, koza, owca), zwykle będą one klasyfikowane jako roślinożerne. Wszystkożerność wśród zwierząt gospodarskich najczęściej kojarzy się z trzodą chlewną. Tego typu wiedza ogólna bywa przydatna także w prowadzeniu gospodarstwa pasiecznego, gdy pasieka funkcjonuje w gospodarstwie mieszanym.
