Gdy w sprawie pojawia się potrzeba ustalenia okoliczności wymagających wiadomości specjalnych, organ administracji publicznej korzysta z pomocy osoby posiadającej fachową wiedzę w danej dziedzinie. Taką osobą jest biegły, a efektem jego pracy jest opinia stanowiąca środek dowodowy w sprawie. Sens tego rozwiązania polega na tym, że organ rozstrzyga sprawę, ale nie musi samodzielnie posiadać specjalistycznych kompetencji z każdej dziedziny (np. budownictwa, ochrony środowiska, wyceny, geodezji).
Odpowiedź "biegłego" jest więc właściwa, ponieważ tylko biegły jest powoływany po to, by przedstawić specjalistyczną ocenę faktów istotnych dla rozstrzygnięcia. Organ następnie ocenia opinię jak każdy dowód, zestawiając ją z innymi materiałami w aktach.
Pozostałe propozycje są błędne, bo nie odpowiadają funkcji opinii specjalistycznej:
- "prokuratora" – prokurator działa w ramach innych procedur i nie jest typowym źródłem wiadomości specjalnych na potrzeby sprawy administracyjnej; jego rola nie polega na sporządzaniu opinii fachowych dla organu.
- "komendanta policji" – policja może wykonywać określone czynności w innych trybach, ale nie zastępuje biegłego jako eksperta od wiadomości specjalnych w postępowaniu administracyjnym.
- "organu wyższego stopnia" – organ nadrzędny pełni funkcję instancyjną/nadzorczą, a nie ekspercką. To nie "instancja wyżej" ma dostarczać wiedzy fachowej, tylko biegły ma wydać opinię jako dowód.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać prostą regułę: "wiadomości specjalne → biegły → opinia jako dowód". Jeżeli pytanie dotyczy oceny fachowej, najczęściej chodzi o biegłego lub specjalistę, a nie o organy ścigania czy organy nadrzędne.
