Drewno jest materiałem higroskopijnym, więc nawet po wysuszeniu do wilgotności około 10% nadal wymienia wilgoć z powietrzem. W praktyce oznacza to, że jeśli tarcica po suszeniu trafi do miejsca o zmiennej wilgotności względnej (np. zadaszenie na zewnątrz), zacznie dążyć do wilgotności równowagowej właściwej dla danego mikroklimatu. Skutkiem mogą być: wzrost wilgotności, skurcz/pęcznienie, paczenie, skręcanie oraz problemy w późniejszej obróbce i montażu mebli.
Odpowiedź "W zamkniętych ogrzewanych pomieszczeniach na legarach bez przekładek." wskazuje magazynowanie w warunkach najbardziej przewidywalnych: pomieszczenie zamknięte ogranicza wpływ opadów i gwałtownych zmian wilgotności, a ogrzewanie zwykle stabilizuje warunki (mniej kondensacji, mniejsze wahania). Składowanie na legarach jest kluczowe, bo odcina drewno od zimnego lub wilgotnego podłoża, zmniejszając ryzyko podciągania wilgoci oraz miejscowego zawilgocenia spodu pakietu.
Pozostałe odpowiedzi są mniej właściwe dla tarcicy meblarskiej o niskiej wilgotności:
- "W zamkniętych nieogrzewanych pomieszczeniach bezpośrednio na betonie." – beton może sprzyjać kondensacji i lokalnemu zawilgoceniu, a brak ogrzewania zwykle oznacza większe wahania mikroklimatu.
- "W miejscach zadaszonych osłoniętych z czterech stron." – zadaszenie nie zapewnia stabilnej wilgotności; wahania temperatury i wilgotności powietrza mogą szybko zmienić wilgotność drewna.
- "W miejscach zadaszonych osłoniętych z trzech stron." – jeszcze słabsza ochrona przed czynnikami atmosferycznymi i przeciągami, co zwiększa ryzyko nierównomiernego nawilżenia i odkształceń.
Wskazówka egzaminacyjna: przy tarcicy na meble myśl o stabilności (mikroklimat) i izolacji od podłoża. Im niższa wilgotność docelowa, tym bardziej krytyczne jest magazynowanie w kontrolowanych warunkach.
