Zawór antyskażeniowy (zabezpieczenie przed przepływem zwrotnym) ma za zadanie uniemożliwić cofnięcie się wody z instalacji odbiorcy do sieci. Do takiego zjawiska może dojść np. przy spadku ciśnienia w sieci lub przy różnicy ciśnień wywołanej pracą urządzeń w instalacji wewnętrznej. Z punktu widzenia ochrony sieci najważniejsze jest, aby zabezpieczenie działało dla całej instalacji odbiorcy, a nie tylko dla pojedynczych punktów czerpalnych.
Dlatego prawidłową lokalizacją w typowym ujęciu jest odpowiedź "Na przyłączu za wodomierzem". Montaż w tym miejscu sprawia, że ewentualne zanieczyszczenia (woda o gorszej jakości, domieszki z instalacji, cofka z urządzeń) nie mają możliwości przedostania się "wstecz" do części sieciowej.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe jako ogólna zasada:
- "Na każdym odgałęzieniu od poziomu" – to sugeruje zabezpieczanie wielu gałęzi, ale nie gwarantuje ochrony przy granicy sieć–instalacja i bywa nieuzasadnione kosztowo oraz eksploatacyjnie.
- "Przed każdym zaworem czerpalnym" – miesza ochronę sieci z ochroną punktową; takie podejście nie zastępuje zabezpieczenia na wejściu instalacji, a w praktyce dobór zależy od urządzeń i ryzyka.
- "Przed każdą baterią za zaworem odcinającym" – dotyczy przyborów (baterii), czyli zbyt "blisko" użytkownika; nie jest to uniwersalne miejsce montażu zaworu antyskażeniowego chroniącego sieć.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać zasadę: ochronę sieci realizuje się możliwie blisko punktu włączenia instalacji odbiorcy, czyli na przyłączu, za układem pomiarowym.
