KWALIFIKACJA BUD19 - CZERWIEC 2017

PYTANIE NR 17.
Geodeta w wyniku pomiaru uzyskał następujące dane: Hrp1 = 100 m, odczyt N1 = 2000, N2 = 0500, N3 = 3500 i N4 = 2000. Podaj wysokość punktu p1, jeżeli geodeta obliczył go na podstawie wzoru Hp1 = Hrp1 + N1 + N3 – N2 – N4.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Podstaw dane do wzoru: Hp1 = 100 m + 2000 + 3500 − 500 − 2000. Część odczytów daje 3000 mm, czyli 3 m. Zatem Hp1 = 100 m + 3 m = 103 m. Odpowiedzi w mm są błędne, bo wysokość podano w metrach.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniu podano wysokość reperu Hrp1 oraz cztery odczyty N, a następnie wzór na obliczenie wysokości punktu Hp1. Kluczowe są dwie rzeczy: poprawne wykonanie działań na liczbach oraz kontrola jednostek.

Krok 1: podstawienie do wzoru
Hp1 = Hrp1 + N1 + N3 – N2 – N4
Hp1 = 100 m + 2000 + 3500 − 0500 − 2000

Krok 2: obliczenie części "odczytowej"
2000 + 3500 = 5500
0500 + 2000 = 2500
5500 − 2500 = 3000

Krok 3: interpretacja jednostek
W praktyce odczyty na łacie w tego typu zapisie są traktowane jako milimetry, więc 3000 oznacza 3000 mm = 3 m. Wysokość reperu jest już podana w metrach, dlatego należy przeliczyć wynik z mm na m przed dodaniem do 100 m.

Wynik
Hp1 = 100 m + 3 m = 103 m.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • 3100 mm – wynika z błędu rachunkowego (np. pomylenia znaków lub złego zsumowania składników) oraz pozostawienia jednostki w mm zamiast podania wysokości w metrach.
  • 3000 mm – to poprawna wartość części odczytowej, ale w złej postaci: jest to przyrost wysokości, a nie sama wysokość punktu. Dodatkowo podano mm zamiast przeliczyć na metry i dodać do 100 m.
  • 203 m – typowy efekt potraktowania "3000" jako 3000 m (brak przeliczenia jednostek) lub błędnej interpretacji zapisu odczytów.

Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniach zawsze sprawdź, czy jednostki wyniku pasują do treści pytania. Jeśli H jest w metrach, a N wyglądają na odczyty w mm, wynik pośredni przelicz przed dodaniem.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Podstaw wszystkie wartości do wzoru dokładnie z zachowaniem znaków plus i minus, wykonaj działania w części odczytowej, a na końcu dodaj do wysokości reperu. Ostatni krok to kontrola jednostek: jeśli odczyty są w mm, przelicz je na metry przed dodaniem.
Bo wysokości H zwykle podaje się w metrach, a odczyty N z łaty często zapisuje się w milimetrach. Jeśli dodasz mm bez przeliczenia, otrzymasz wynik o 1000 razy za duży. Zawsze sprawdź, czy wynik końcowy ma sens i ma właściwą jednostkę.
Najczęściej jest to po prostu wartość 500 w tej samej jednostce co pozostałe odczyty (np. 500 mm). Wiodące zero ma znaczenie porządkowe w zapisie, ale nie zmienia wartości liczbowej. Błąd polega na dopisaniu zera lub błędnym odczytaniu jako 5000.
Podziel przez 1000: 3000 mm = 3 m. W praktyce warto zapamiętać proste przeliczenia: 1000 mm = 1 m, 500 mm = 0,5 m, 200 mm = 0,2 m. To skraca czas i zmniejsza ryzyko pomyłek.
Zwykle nie, jeśli pytanie prosi o wysokość punktu w metrach. 3000 mm może być co najwyżej wynikiem pośrednim (różnicą/"częścią odczytową"). Wysokość punktu wymaga jeszcze dodania do H reperu i podania w m.
Najczęstsze to pomylenie znaków (odjęcie zamiast dodania), zgubienie jednego składnika oraz błędne zsumowanie liczb podobnych (np. 2000 i 0500). Pomaga zapisanie osobno sumy składników dodatnich i ujemnych, a dopiero potem odjęcie.
Porównaj wynik z wysokością reperu. Jeśli odczyty są w mm, to zmiana wysokości zwykle będzie rzędu centymetrów lub metrów, a nie tysięcy metrów. Gdy z 100 m robi się nagle 3100 m lub 3000 m, to prawie na pewno błąd jednostek.
Reper to punkt o znanej, ustalonej wysokości odniesienia, do którego nawiązuje się pomiary. W obliczeniach jest punktem startowym: od jego wysokości wyprowadza się wysokości kolejnych punktów, dodając lub odejmując wartości wynikające z odczytów.
Stosuje się je podczas niwelacji w pracach terenowych i kameralnych: przy zakładaniu osnów wysokościowych, kontroli rzędnych w budownictwie, opracowaniu profili terenu czy wyznaczaniu wysokości punktów szczegółowych. To podstawowa umiejętność technika geodety.
Ćwicz krótkie serie zadań: podstawienie do wzoru, działania na odczytach i przeliczenia mm↔m. Zwracaj uwagę na zapis z wiodącymi zerami oraz na kontrolę jednostek w wyniku końcowym. Dobrą praktyką jest dopisywanie jednostek przy każdym kroku rachunku.
info

Statystycznie 67% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Podstaw dane do wzoru: Hp1 = 100 m + 2000 + 3500 − 500 − 2000."

Materiały:

  • Skrypty szkolne z niwelacji i obliczeń geodezyjnych (dział: przewyższenia i wysokości punktów)
  • Zestawy zadań rachunkowych z geodezji inżynieryjnej (przeliczanie mm↔m, bilans odczytów)
  • Materiały dydaktyczne OKE/CKE z obliczeń geodezyjnych dla technika geodety (arkusze i klucze odpowiedzi)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego