W akumulatorze kwasowo-ołowiowym stan naładowania można oceniać m.in. przez gęstość elektrolitu (roztworu kwasu siarkowego). W miarę rozładowywania akumulatora stężenie kwasu w elektrolicie maleje, a więc maleje także jego gęstość. Dlatego wyższa gęstość odpowiada zwykle wyższemu stopniowi naładowania.
Dla akumulatora w pełni naładowanego, przy temperaturze odniesienia +25°C, w praktyce warsztatowej przyjmuje się wartość około 1,28 g/cm3. Taki wynik sugeruje, że ogniwa osiągnęły wysoki stan naładowania (zakładając brak innych usterek, np. zasiarczenia, zwarcia w celi czy rozwarstwienia elektrolitu).
Dlaczego pozostałe wartości są nieprawidłowe w tym pytaniu?
- 1,24 g/cm3 jest typowa raczej dla akumulatora częściowo naładowanego. To częsty "błąd bliskości", bo wartość wygląda wiarygodnie, ale nie odpowiada pełnemu naładowaniu.
- 1,20 g/cm3 wskazuje na wyraźnie niższy stan naładowania. Taki wynik zwykle wymaga doładowania i dalszej diagnostyki (np. sprawdzenia prądu ładowania, poboru prądu na postoju).
- 1,16 g/cm3 odpowiada głębokiemu rozładowaniu lub problemom eksploatacyjnym; dla "w pełni naładowanego" byłoby to sprzeczne z zasadą zależności gęstości od naładowania.
Warto pamiętać o dwóch praktycznych zasadach egzaminacyjnych i warsztatowych: (1) temperatura ma znaczenie — odczyty gęstości często koryguje się do temperatury odniesienia, bo gęstość zmienia się wraz z temperaturą; (2) pomiar areometrem ma sens głównie w akumulatorach obsługowych z dostępem do cel. W akumulatorach bezobsługowych częściej stosuje się testy napięciowe i obciążeniowe.
