"Głębia kolorów" (często nazywana też głębią bitową) określa, ile informacji można zapisać o barwie w obrazie cyfrowym. W praktyce oznacza to liczbę bitów użytych do zakodowania wartości koloru piksela (np. 8 bitów na kanał lub 24 bity na piksel w typowym obrazie RGB: 8+8+8).
Im większa głębia bitowa, tym więcej możliwych poziomów jasności w kanale i płynniejsze przejścia tonalne. Ma to znaczenie np. w fotografiach z gładkimi gradientami (niebo, tło studyjne) oraz przy mocniejszej obróbce (rozjaśnianie cieni, korekcje barwne). Zbyt mała głębia może sprzyjać zjawisku posteryzacji/bandingu, czyli widocznym "schodkom" zamiast płynnych przejść.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Rozdzielczość obrazu wyrażoną liczbą pikseli przypadających na cal" dotyczy parametru PPI (gęstości upakowania pikseli przy wydruku/wyświetlaniu), a nie liczby poziomów barwy możliwych do zapisania.
- "Tryb koloru, w którym obraz został zapisany" (np. RGB, CMYK, Lab) opisuje sposób organizacji kanałów i model barwny, ale nie przesądza sam w sobie o liczbie bitów użytych na zapis wartości.
- "Liczbę pikseli, którą należy dodać do obrazu w celu zmniejszenia kontrastu…" nie jest definicją żadnego standardowego parametru obrazu; nie odnosi się do kodowania barwy i nie opisuje głębi bitowej.
Na egzaminie warto pamiętać prostą regułę: rozdzielczość mówi "ile pikseli", a głębia kolorów mówi "ile informacji o kolorze ma pojedynczy piksel (ile bitów)".
