Główna próba szczelności instalacji gazowej ma wykazać, że przewody i połączenia na badanym odcinku nie mają nieszczelności. Żeby taki test miał sens, instalacja musi być przygotowana jako układ, w którym można jednoznacznie sprawdzić, czy następuje ubytek medium (lub spadek ciśnienia) wynikający z nieszczelności.
Dlatego kluczowym etapem przygotowania jest zaślepienie końcówek instalacji. Zaślepienie powoduje, że badany odcinek jest faktycznie "zamknięty" na końcach i test obejmuje całą badaną część instalacji. Umożliwia to wiarygodne stwierdzenie, czy instalacja jest szczelna, bez wpływu przypadkowych stanów armatury lub tego, czy na końcach są już podłączone odbiorniki.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są właściwe:
- Zamknięcie kurków odcinających nie zastępuje zaślepienia. Kurki służą do odcinania dopływu/odpływu w eksploatacji i w montażu, ale samo ich zamknięcie nie musi zapewnić, że cały badany odcinek jest prawidłowo przygotowany (a dodatkowo w praktyce celem próby jest ocena szczelności przewodów, a nie "pozycji" kurków).
- Wykonanie zabezpieczenia antykorozyjnego jest czynnością ochronną dotyczącą trwałości instalacji, a nie warunkiem przeprowadzenia próby szczelności. Te prace mogą występować w harmonogramie robót, ale nie definiują momentu wykonania głównej próby.
- Zamknięcie kurków na przewodach poziomych jest zbyt szczegółowe i nie opisuje ogólnej zasady przygotowania odcinka do badania. Próba szczelności nie zależy od tego, czy przewód jest poziomy czy pionowy, tylko od właściwego odizolowania i zamknięcia badanego układu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli pytanie dotyczy kolejności czynności przy próbie szczelności, szukaj odpowiedzi, która zapewnia zamknięcie badanego odcinka w sposób pewny i niezależny od ustawień armatury eksploatacyjnej. Taka odpowiedź zwykle dotyczy zaślepienia, odłączenia odbiorników i przygotowania końców do próby.
