W recepcie aptecznej składniki pełnią różne funkcje technologiczne i farmakoterapeutyczne. Remedium cardinale (czasem nazywane też główną substancją czynną) to ten składnik, który odpowiada za zasadnicze działanie lecznicze preparatu. W przedstawionym zestawie składników taką rolę pełni magnezu tlenek, ponieważ jest surowcem o działaniu farmakologicznym i stanowi "lek właściwy" w przygotowywanym preparacie.
Składniki takie jak woda są zwykle constituens/rozpuszczalnikiem albo składnikiem ułatwiającym sporządzenie odpowiedniej postaci leku (nadanie objętości, umożliwienie rozproszenia surowców). Sama woda nie jest tu typowo uznawana za główną substancję leczniczą, tylko za nośnik.
Roztwór metylocelulozy pełni najczęściej rolę substancji pomocniczej (np. zwiększa lepkość, stabilizuje zawiesiny, poprawia jednorodność). Może wpływać na właściwości użytkowe preparatu, ale nie stanowi "głównego leku" w znaczeniu remedium cardinale.
Syrop z owocni pomarańczy gorzkiej w recepturze bywa wykorzystywany jako corrigens, czyli składnik korygujący smak/zapach, ewentualnie jako element podłoża smakowego. Takie składniki poprawiają akceptację preparatu przez pacjenta, ale nie są wskazywane jako główny składnik działający.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą zasadę: substancja o działaniu leczniczym będzie remedium cardinale, a typowe rozpuszczalniki, zagęstniki i korektory smaku to substancje pomocnicze. Jeśli wśród odpowiedzi jest surowiec o jednoznacznie farmakologicznym charakterze, zwykle to on będzie odpowiedzią właściwą.
