Granice wybuchowości pyłu węglowego to przedział stężeń pyłu w powietrzu, w którym po spełnieniu warunków zapłonu (np. źródło energii, odpowiednie rozdrobnienie i unoszenie pyłu) może dojść do gwałtownego spalania, czyli wybuchu.
Odpowiedź "50-1000 g/m3 powietrza." wskazuje szeroki zakres stężeń, co jest typowe dla mieszanin pyłowo-powietrznych: przy zbyt małym stężeniu mieszanina jest "za uboga" w paliwo, a przy zbyt dużym – ilość tlenu dostępna w objętości powietrza staje się czynnikiem ograniczającym proces spalania.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe jako kompletne granice wybuchowości, ponieważ:
- "40-600 g/m3 powietrza." – zwęża zakres i może odpowiadać innym warunkom, uśrednieniom lub innym pyłom; jako ogólna para granic bywa myląca.
- "40-120 g/m3 powietrza." – jest bardzo wąska i zbyt niska jako pełny zakres, przez co może skłaniać do błędnego wniosku, że zagrożenie dotyczy tylko niewielkich zapyleń.
- "250-500 g/m3 powietrza." – przedstawia raczej fragment przedziału stężeń, a nie dolną i górną granicę wybuchowości.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o granice wybuchowości zawsze sprawdzaj, czy podany jest pełny przedział (dolna i górna granica), a nie tylko typowy zakres roboczy lub wycinek wartości spotykanych w praktyce.
