W walcowaniu grubość pasma po przejściu przez klatkę jest w praktyce równa ustawionemu prześwitowi między walcami (pomijając sprężyste ugięcia i inne korekty technologiczne). Dlatego, aby wyznaczyć prześwit, trzeba obliczyć końcową grubość po zadanym gniocie.
W zadaniu podano:
- grubość początkową blachy: h0 = 18 mm,
- wartość gniotu względnego: ε = 0,25.
Najczęściej stosowana w zadaniach definicja gniotu względnego odnosi redukcję do grubości początkowej:
ε = (h0 − h1) / h0
gdzie:
- h0 – grubość przed walcowaniem,
- h1 – grubość po walcowaniu (czyli wymagany prześwit).
Przekształcamy wzór, aby obliczyć h1:
h1 = h0 · (1 − ε)
Podstawiamy liczby:
- 1 − ε = 1 − 0,25 = 0,75
- h1 = 18 mm · 0,75 = 13,5 mm
Dlatego poprawna jest odpowiedź "13,5 mm".
Dlaczego pozostałe wartości nie pasują?
- "12,0 mm" odpowiadałoby większemu gniotowi: (18−12)/18 = 0,333…, czyli ok. 33% redukcji, a nie 25%.
- "6,0 mm" oznaczałoby ogromną redukcję: (18−6)/18 = 0,666…, czyli ok. 67% w jednym przepuście, co nie wynika z danych zadania.
- "4,5 mm" to jeszcze większa redukcja: (18−4,5)/18 = 0,75, czyli 75%.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisz, do czego odnosi się "względny" wskaźnik (do wartości początkowej czy końcowej). Potem dopiero przekształć wzór do postaci na niewiadomą (tu: h1), bo w walcowaniu to właśnie h1 jest ustawieniem na maszynie.