GTIN (Global Trade Item Number) jest identyfikatorem używanym w standardach GS1 do oznaczania jednostek handlowych, czyli tego, co jest przedmiotem obrotu: produktu lub usługi, które mogą być wyceniane, zamawiane, dostarczane i fakturowane w dowolnym miejscu łańcucha dostaw.
W praktyce spedycyjno-logistycznej GTIN spotkasz najczęściej jako numer zakodowany w kodzie kreskowym (np. EAN/UPC) na opakowaniu jednostki handlowej. Dzięki temu skanowanie w magazynie, na rampie czy w punkcie przyjęcia/wydań jednoznacznie wskazuje, jaki to towar, a nie np. jaka jest jednostka wysyłkowa lub jaki jest zasób przedsiębiorstwa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "zasobów zwrotnych np. urządzeń transportowych wielokrotnego użytku" – zasoby zwrotne (np. pojemniki, kontenery) są innym typem obiektu niż jednostka handlowa; w systemie GS1 stosuje się do nich odrębne identyfikatory, ponieważ celem jest śledzenie nośnika/zasobu, a nie towaru.
- "zgrupowania jednostek fizycznych nadawanego z pojedynczym kwitem wysyłkowym" – to opis bliższy jednostce logistycznej (np. paleta, przesyłka), która jest obiektem transportowym. Do identyfikacji jednostek logistycznych stosuje się inne klucze niż GTIN, bo pytanie dotyczy identyfikacji tego, co jest sprzedawane/rozliczane jako produkt.
- "środków trwałych o dowolnej wartości w obrębie przedsiębiorstwa" – środki trwałe to majątek firmy (asset), a nie jednostka handlowa. Ich identyfikacja i ewidencja (np. inwentarzowa) rządzi się inną logiką niż identyfikacja towarów w obrocie handlowym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się słowa "zamawiane", "wyceniane" lub "fakturowane", najczęściej chodzi o identyfikację towaru/produktu, czyli domenę GTIN.
