Hałas klasyfikuje się m.in. według częstotliwości składowych występujących w jego widmie. W praktyce BHP rozróżnia się hałas słyszalny (w przybliżeniu pokrywający się z zakresem percepcji człowieka) oraz zjawiska obejmujące składowe poza tym zakresem, takie jak infradźwięki i ultradźwięki.
Określenie "hałas ultradźwiękowy" odnosi się do hałasu, którego widmo zawiera składowe o bardzo wysokich częstotliwościach, obejmujące również pasmo ultradźwięków. Z tego powodu właściwy jest przedział 10 000 Hz – 40 000 Hz, bo obejmuje częstotliwości graniczne dla wysokich składowych oraz część zakresu ultradźwiękowego spotykaną w zastosowaniach przemysłowych (np. urządzenia technologiczne wykorzystujące ultradźwięki).
Pozostałe propozycje są typowymi "pułapkami" egzaminacyjnymi:
- Zakres 100 Hz – 1000 Hz dotyczy niskich/średnich częstotliwości w paśmie słyszalnym, więc nie opisuje hałasu ultradźwiękowego.
- Zakres 16 Hz – 16 000 Hz przypomina potoczne granice słyszalności człowieka i może kusić, ale pytanie dotyczy składowych ultradźwiękowych, czyli wykraczających ponad ten obszar.
- Zakres 2 Hz – 50 Hz odpowiada infradźwiękom (bardzo niskim częstotliwościom), czyli zjawisku przeciwnemu do ultradźwięków.
W praktyce zawodowej technika BHP istotne jest, aby nie mylić głośności z częstotliwością: "ultradźwiękowy" nie oznacza "najbardziej uciążliwy", tylko "o bardzo wysokiej częstotliwości". To wpływa na dobór metod pomiarowych, interpretację wyników oraz działania profilaktyczne przy źródłach ultradźwięków.
