Hartowanie roślin jest zabiegiem agrotechnicznym polegającym na stopniowym przyzwyczajaniu roślin (najczęściej rozsady lub roślin uprawianych pod osłonami) do warunków, które będą panowały po dalszym etapie obrotu lub uprawy: niższych temperatur, większych wahań dobowych, silniejszego nasłonecznienia, wiatru oraz mniej stabilnej wilgotności podłoża.
Celem hartowania jest ograniczenie ryzyka tzw. szoku po zmianie środowiska, który może objawiać się więdnięciem, zahamowaniem wzrostu, uszkodzeniami liści (np. oparzeniami słonecznymi) albo większą podatnością na choroby. Ponieważ jest to element procesu przygotowania materiału roślinnego przed wydaniem go dalej (do sprzedaży, wysadzenia lub dalszej dystrybucji), standardowo odpowiada za niego producent roślin.
Odpowiedź "pośrednika" jest nieprawidłowa, bo pośrednik zwykle zajmuje się dystrybucją i logistyką, a nie prowadzeniem zabiegów produkcyjnych wpływających na fizjologię roślin. Odpowiedź "sprzedawcę" również należy odrzucić: sprzedawca może dbać o ekspozycję i bieżącą pielęgnację w punkcie sprzedaży, ale hartowanie nie jest typową czynnością handlową, tylko etapem przygotowania roślin. Odpowiedź "nabywcę" bywa intuicyjnie wybierana, bo wiele osób kojarzy stopniowe wystawianie roślin na zewnątrz przed posadzeniem, jednak w ujęciu profesjonalnym pytanie dotyczy zabiegu wykonywanego w ramach przygotowania materiału do obrotu, co przypisuje się producentowi.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się zabieg zmieniający odporność i przystosowanie roślin (hartowanie, pikowanie, produkcja rozsady), najczęściej dotyczy to etapu produkcyjnego, a nie samej sprzedaży czy pośrednictwa.
