W hipermetropii (nadwzroczności) układ optyczny oka ma zbyt małą zdolność skupiającą w stosunku do długości gałki ocznej (lub gałka jest "za krótka"). W efekcie, gdy oko jest w spoczynku akomodacyjnym, obraz przedmiotów odległych tworzy się w ognisku położonym za siatkówką. To powoduje nieostre widzenie, a część osób "ratuje się" napinaniem akomodacji, co może dawać objawy zmęczenia oczu.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "skupiającymi": soczewka skupiająca (o mocy dodatniej, potocznie "plus") zwiększa zdolność skupiającą układu i przesuwa ognisko do przodu, tak aby obraz wypadł na siatkówce. Jest to podstawowa zasada korekcji wad sferycznych.
- "rozpraszającymi" – soczewki rozpraszające (moc ujemna, "minus") przesuwają ognisko do tyłu. Stosuje się je typowo w krótkowzroczności, gdzie ognisko wypada przed siatkówką, więc trzeba je "cofnąć". W hipermetropii pogorszyłyby sytuację.
- "pryzmatycznymi" – pryzmaty w okularach służą do modyfikacji kierunku biegu promieni i mogą być wykorzystywane m.in. przy zaburzeniach ustawienia oczu lub problemach z widzeniem obuocznym. Nie są standardową korekcją wady sferycznej, jaką jest hipermetropia.
- "torycznymi" – soczewki toryczne korygują astygmatyzm, czyli różną moc w dwóch głównych przekrojach (zwykle komponent cylindryczny). Sama hipermetropia jest wadą "sferyczną" i nie wymaga toru, chyba że współistnieje astygmatyzm.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać parę: hipermetropia → plus → soczewka skupiająca, a krótkowzroczność → minus → soczewka rozpraszająca. To pozwala szybko eliminować odpowiedzi o pryzmatach i toryczności, które dotyczą innych wskazań optycznych.
