W tego typu zadaniach sprawdzana jest umiejętność rozumienia struktury identyfikatora działki, czyli rozdzielenia go na segmenty i wskazania, które elementy zmieniają się przy zmianie obrębu lub numeru działki.
W podanym przykładzie identyfikator "040101_1.0001.335" można czytać jako zapis, w którym:
- pierwszy człon (przed pierwszą kropką) opisuje właściwą jednostkę/obszar ewidencyjny,
- człon "0001" odnosi się do obrębu ewidencyjnego,
- ostatni człon to numer działki.
Pytanie wymaga przejścia na obręb trzeci w tym samym mieście oraz wskazania działki o numerze 925. Zatem zachowuje się część identyfikatora odnoszącą się do tego samego miasta/jednostki, a zmienia:
- obręb z "0001" na "0003",
- numer działki z "335" na "925".
Odpowiedź "040101_1.0003.925" spełnia oba warunki jednocześnie: ma ten sam początek (ta sama jednostka), właściwy obręb ("0003") oraz właściwy numer działki ("925").
Pozostałe propozycje są błędne, bo wprowadzają niespójność w kluczowych segmentach identyfikatora (np. inny kod jednostki lub nietypowy układ członów), co w praktyce prowadziłoby do wskazania innego obiektu albo obiektu z innego obszaru ewidencyjnego. Na egzaminie warto zawsze sprawdzić po kolei: (1) czy zgadza się część jednostki, (2) czy zgadza się obręb, (3) czy zgadza się numer działki.
