Identyfikowanie (ustalanie) adresu fizycznego MAC na podstawie znanego adresu logicznego IP w typowej sieci Ethernet jest zadaniem protokołu ARP (Address Resolution Protocol). Mechanizm ten jest potrzebny, bo w LAN ramka warstwy 2 musi zawierać docelowy adres MAC, a aplikacja/system często dysponuje jedynie adresem IP hosta docelowego.
W praktyce wygląda to tak:
- Komputer chce wysłać pakiet do hosta o określonym adresie IP w swojej sieci lokalnej.
- Jeśli nie zna odpowiadającego mu adresu MAC, wysyła rozgłoszeniowe zapytanie ARP (kto ma ten adres IP?).
- Właściciel danego IP odpowiada wiadomością ARP z własnym MAC.
- Nadawca zapamiętuje mapowanie IP→MAC w tablicy ARP (cache) i może wysyłać kolejne ramki bez ponawiania zapytania.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu działania:
- DNS nie służy do uzyskiwania MAC. Rozwiązuje nazwy domenowe (np. nazwa hosta) do adresów IP i odwrotnie, ale nie pracuje jako mechanizm IP→MAC w warstwie łącza danych.
- HTTP jest protokołem warstwy aplikacji do przesyłania treści WWW i komunikacji klient–serwer. Nie realizuje rozwiązywania adresów w LAN.
- DHCP przydziela parametry konfiguracji sieciowej (adres IP, maskę/prefiks, bramę, DNS), ale nie służy do bieżącego mapowania IP na MAC w komunikacji.
Warto pamiętać o kontekście wersji IP: ARP dotyczy klasycznego IPv4. W IPv6 rolę rozwiązywania sąsiadów i ich adresów warstwy 2 realizują mechanizmy protokołu ICMPv6 w ramach Neighbor Discovery, dlatego na egzaminie często spotyka się doprecyzowanie "w sieci IPv4".
