W chłodnictwie i klimatyzacji bardzo często szacuje się, ile energii (ciepła) trzeba odebrać z danego medium, aby uzyskać wymaganą temperaturę. Dla wody (gdy nie zachodzi przemiana fazowa, czyli nie ma zamarzania ani wrzenia) stosuje się podstawową zależność kalorymetryczną:
Q = m · c · ΔT
- m – masa medium,
- c – ciepło właściwe,
- ΔT – różnica temperatur (spadek temperatury).
W zadaniu: m = 1 tona = 1000 kg. Różnica temperatur wynosi ΔT = 25°C − 5°C = 20 K (dla różnicy temperatur wartości liczbowe w °C i K są takie same). Podstawiamy:
Q = 1000 kg · 4,2 kJ/(kg·K) · 20 K = 84 000 kJ
Następnie zamieniamy jednostkę energii: 1000 kJ = 1 MJ, więc:
84 000 kJ = 84 MJ
Dlatego poprawna jest odpowiedź "84 MJ".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "840 kJ" ma zbyt mały rząd wielkości – zwykle wynika z pominięcia czynnika 1000 (tony) albo z błędnej konwersji.
- "84 kJ" jest jeszcze mniejsze – typowy skutek potraktowania 1 t jak 1 kg lub pomyłki w mnożeniu.
- "8,4 MJ" jest 10 razy za małe – często wynika z wzięcia ΔT = 2 K zamiast 20 K albo błędu w przesunięciu przecinka.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu zawsze sprawdź sensowność wyniku. Schłodzenie 1000 kg wody o 20 K musi dać energię rzędu dziesiątek MJ (a nie kJ), bo sama masa jest bardzo duża.