W harmonogramowaniu robót budowlanych (w tym robót ziemnych drogowych) często stosuje się maszynogodziny jako miarę nakładu pracy sprzętu. Oznacza to, że plan "1200 maszynogodzin" mówi, ile łącznie godzin pracy maszyn trzeba wykonać, aby zrealizować dane roboty.
Kluczowe jest rozumienie pracy równoległej: jeśli kilka maszyn pracuje jednocześnie, to ich maszynogodziny w ciągu doby sumują się. W zadaniu jednocześnie pracują dwie maszyny: koparko-spycharka oraz walec. Każda z nich pracuje 8 godzin na dobę, więc łączny dobowy przyrost wykonania wynosi:
2 maszyny × 8 h/dobę = 16 maszynogodzin na dobę.
Teraz stosujemy ogólny wzór:
Czas trwania = nakład maszynogodzin / dobowa liczba maszynogodzin.
Podstawienie danych:
- Nakład: 1200 maszynogodzin
- Dobowa wydajność w m-g: 16 maszynogodzin/dobę
Obliczenie:
1200 ÷ 16 = 75 dni.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 150 dni – to typowy wynik, gdy ktoś policzy jakby pracowała tylko jedna maszyna 8 h/dobę (1200/8=150), ignorując drugą maszynę.
- 300 dni – sugeruje podzielenie przez 4 h/dobę albo inne nieuzasadnione założenie; nie wynika z danych zadania.
- 19 dni – to skutek pomyłki rachunkowej lub złego operowania jednostkami; przy 16 m-g/dobę nie da się "zmieścić" 1200 m-g w kilkunastu dniach.
W praktyce w robotach ziemnych walec jest potrzebny do zagęszczania warstw, a koparko-spycharka do odspajania, przemieszczania i profilowania gruntu. Skoro w harmonogramie przewidziano pracę obu maszyn równocześnie, ich czas pracy należy liczyć łącznie.
