Dziennik konserwacji to podstawowy dokument eksploatacyjny, w którym odnotowuje się wykonane czynności obsługowe i konserwacyjne, stwierdzone usterki oraz działania naprawcze. Kluczową zasadą w praktyce utrzymania ruchu jest to, że dokumentację prowadzi się dla konkretnego urządzenia, a nie "zbiorczo" dla całego obiektu.
W treści zadania wskazano dwie grupy urządzeń:
- 2 ciągi schodów ruchomych – każdy ciąg stanowi odrębne urządzenie, które powinno mieć własną historię czynności,
- 3 dźwigi – każdy dźwig ma własne przeglądy, usterki i naprawy, więc wymaga osobnego dziennika.
Suma urządzeń wynosi: 2 + 3 = 5. Tyle dzienników należy założyć i prowadzić.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "2 dzienniki." – odpowiadałoby sytuacji, w której dokumentację prowadzi się tylko dla schodów ruchomych, pomijając dźwigi.
- "3 dzienniki." – odpowiadałoby pominięciu schodów ruchomych i prowadzeniu dzienników wyłącznie dla dźwigów.
- "1 dziennik." – wynika z błędnego założenia, że cała instalacja w budynku ma jeden wspólny rejestr. W praktyce utrudniałoby to identyfikację historii usterek i rozliczanie prac dla konkretnego urządzenia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu występuje kilka urządzeń tego samego typu (np. kilka dźwigów), zwykle oznacza to konieczność osobnej dokumentacji dla każdego egzemplarza, a odpowiedź uzyskuje się przez zliczenie wszystkich urządzeń.
