KWALIFIKACJA CHM6 - STYCZEŃ 2022

PYTANIE NR 11.
Ile gramów czystego BaCl2·2H2O należy użyć do całkowitego strącenia siarczanów z roztworu zawierającego 0,71 g czystego Na2SO4?
Ilustracja przedstawia prostokątną ramkę z dwoma równaniami chemicznymi, które podają masy molowe dwóch związków
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Strącanie siarczanów przebiega w stosunku molowym 1:1 (Ba2+ + SO42− → BaSO4↓).
n(Na2SO4) = 0,71 g / 142,04 g·mol−1 ≈ 0,0050 mol, więc tyle samo mol BaCl2·2H2O. m = 0,0050 mol · 244,26 g·mol−1 ≈ 1,22 g.

Pełne wyjaśnienie:

Całkowite strącenie siarczanów z roztworu oznacza dostarczenie takiej ilości jonów Ba2+, aby związały one wszystkie jony SO42− w trudno rozpuszczalny osad BaSO4.

1) Zapis zależności stechiometrycznej
W ujęciu jonowym kluczowy etap to:
Ba2+ + SO42− → BaSO4
Stąd wynika stosunek molowy 1 : 1 między Ba2+ i SO42−. Jedna cząsteczka Na2SO4 wnosi jeden jon SO42−, a jedna cząsteczka BaCl2·2H2O wnosi jeden jon Ba2+.

2) Obliczenie liczby moli siarczanów
Najpierw liczymy mole Na2SO4 (czyli mole SO42−):
m(Na2SO4) = 0,71 g
M(Na2SO4) ≈ 142,04 g·mol−1
n = m/M = 0,71 / 142,04 ≈ 0,0050 mol

3) Wyznaczenie wymaganej ilości BaCl2·2H2O
Ze stosunku 1:1:
n(BaCl2·2H2O) = n(SO42−) ≈ 0,0050 mol
Teraz masa molowa hydratu:
M(BaCl2·2H2O) ≈ 244,26 g·mol−1
m = n·M ≈ 0,0050 · 244,26 ≈ 1,22 g

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • 0,71 g – to powtórzenie masy Na2SO4. Masa reagentu nie musi być równa masie usuwanej soli, bo zależy od mas molowych i stechiometrii.
  • 1,42 g – wartość zbliżona do 2×0,71 g; typowy błąd "podwajania" bez oparcia w stosunku molowym (tu jest 1:1, ale masy molowe są inne).
  • 2,44 g – w praktyce odpowiadałoby niemal podwojeniu poprawnego wyniku; taki wynik może wynikać z przyjęcia błędnego stosunku stechiometrycznego lub pomylenia masy molowej (np. niepoprawne sumowanie składu).

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy odczynnik jest hydratem. W obliczeniach trzeba użyć masy molowej dokładnie tej postaci (BaCl2·2H2O), bo "woda krystalizacyjna" zwiększa masę odważki potrzebnej do dostarczenia 1 mola Ba2+.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najważniejsza jest reakcja jonowa netto: Ba2+ + SO42− → BaSO4. Pokazuje ona, że do strącenia jednego mola jonów siarczanowych potrzeba jednego mola jonów baru, niezależnie od tego, z jakiej soli pochodzą.
Bo jon Ba2+ ma ładunek +2, a jon SO42− ma ładunek −2, więc jedna para jonów daje elektrycznie obojętny osad BaSO4. Nie potrzeba żadnych dodatkowych współczynników, dlatego stechiometria jest 1 mol do 1 mola.
To hydrat – chlorek baru z dwiema cząsteczkami wody krystalizacyjnej. W obliczeniach masy trzeba użyć masy molowej całego hydratu, bo ważysz kryształy zawierające także wodę. Liczba moli Ba2+ nadal wynika z liczby moli BaCl2·2H2O.
Stosujesz wzór n = m / M, gdzie n to liczba moli, m to masa w gramach, a M to masa molowa w g·mol−1. Najpierw wyznaczasz M ze składu (np. Na2SO4), a potem dzielisz masę próbki przez M.
Najczęściej myli się masę molową hydratu z bezwodnym BaCl2 albo zakłada się błędny stosunek stechiometryczny. Częsty jest też skrót myślowy "tyle samo gramów co Na2SO4", który ignoruje różne masy molowe i prowadzi do złego wyniku.
W ujęciu stechiometrycznym tak, o ile jest dobrze rozpuszczalna i dostarcza jonów Ba2+ do roztworu. W praktyce laboratoryjnej dobiera się odczynnik pod kątem rozpuszczalności, czystości, wpływu jonów towarzyszących (np. Cl) i bezpieczeństwa pracy z solami baru.
Bo reagują mole, a nie gramy. Dwa związki mogą reagować w stosunku 1:1 mol, ale ich masy są inne, bo mają inne masy molowe. Dlatego zawsze przelicza się masę na mole, stosuje stechiometrię, a dopiero potem wraca do masy odczynnika.
Strącanie siarczanów stosuje się m.in. w uzdatnianiu roztworów technologicznych i ścieków, gdy trzeba usunąć SO42− w postaci osadu. Pozwala to ograniczyć korozję, osadzanie kamienia oraz wpływ siarczanów na dalsze etapy procesu (np. krystalizację lub wymianę jonową).
Najprościej rozpisać skład: BaCl2·2H2O = Ba + 2Cl + 2(H2O). W masie molowej muszą się znaleźć także atomy wodoru i tlenu z wody krystalizacyjnej. Jeśli policzysz tylko Ba + 2Cl, to używasz masy molowej bezwodnej soli i zaniżysz wymaganą masę odważki.
Podobne są zadania na dobór masy/objętości odczynnika do całkowitego strącenia jonów (np. chlorków AgNO3, węglanów CaCl2) oraz zadania na przygotowanie roztworów o zadanym stężeniu. W każdym przypadku kluczowe jest n = m/M, stechiometria i poprawna masa molowa.
info

Statystycznie 44% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Strącanie siarczanów przebiega w stosunku molowym 1:1 (Ba2+ + SO42− → BaSO4↓).n(Na2SO4) = 0,71 g / 142,04 g·mol−1 ≈ 0,0050 mol, więc tyle samo mol BaCl2·2H2O."

Źródła:

  • IUPAC CIAAW (Commission on Isotopic Abundances and Atomic Weights), Standard Atomic Weights (tabela mas atomowych) – https://ciaaw.org/atomic-weights.htm (dostęp: 2026-03-04)
  • PubChem, Sodium sulfate (Na2SO4), sekcja "Molecular Weight" – https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/Sodium-sulfate (dostęp: 2026-03-04)
  • PubChem, Barium chloride dihydrate (BaCl2·2H2O), sekcja "Molecular Weight" – https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/Barium-chloride-dihydrate (dostęp: 2026-03-04)

Materiały:

  • Podręcznik/rozdział: stechiometria i obliczenia molowe (m, n, M)
  • Materiały o reakcjach strącania i iloczynie rozpuszczalności (K<sub>so</sub>) – ujęcie jakościowe
  • Tablice mas atomowych i ćwiczenia z obliczania mas molowych hydratów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego