W działaniach ratowniczych z użyciem aparatu ochrony dróg oddechowych kluczowe jest planowanie czasu pracy na zapasie powietrza. Do takiego planowania stosuje się umowne (referencyjne) wartości zużycia powietrza w różnych warunkach obciążenia organizmu.
W stanie spoczynku przyjmuje się wartość 6 l/min. Taka wielkość jest użyteczna jako punkt odniesienia: pozwala oszacować, jak szybko będzie ubywać powietrza przy minimalnym wysiłku, zanim uwzględni się czynniki zwiększające wentylację (stres, temperatura, zadymienie, praca fizyczna, przemieszczanie w sprzęcie, przenoszenie narzędzi).
Odpowiedź "3 l/min" jest zaniżona jak na typowe założenia szkoleniowe; mogłaby wynikać z intuicji, że spoczynek oznacza "bardzo mało", ale w praktyce planistycznej taka wartość nie jest przyjmowaną referencją. "30 l/min" jest typowe raczej dla zauważalnego wysiłku lub silnego pobudzenia, więc nie pasuje do warunku spoczynku. "60 l/min" odpowiada bardzo dużemu obciążeniu oddechowemu (intensywny wysiłek), a nie spoczynkowi.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na warunek w pytaniu (spoczynek/lekka praca/duży wysiłek). To on determinuje rząd wielkości zużycia, a nie sama obecność aparatu ODO.
