W zapisie CIDR liczba po ukośniku określa długość prefiksu sieci. Dla 10.0.0.0/22 oznacza to, że:
- 22 bity opisują część sieciową,
- pozostałe 32−22=10 bitów to część hosta.
Liczba możliwych kombinacji dla 10 bitów hosta wynosi 210=1024, czyli tyle jest wszystkich adresów w tej podsieci.
W typowej podsieci IPv4 nie wszystkie te adresy można przydzielić urządzeniom końcowym. Dwa z nich mają znaczenie specjalne:
- adres sieci (hosty = same zera) identyfikuje podsieć,
- adres rozgłoszeniowy (hosty = same jedynki) służy do rozsyłania pakietów do wszystkich hostów w podsieci.
Dlatego liczba adresów możliwych do przydzielenia hostom to 1024−2=1022.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "1024 adresy" to liczba wszystkich adresów w /22, ale obejmuje też adres sieci i rozgłoszeniowy, więc nie jest to maksymalna liczba adresów dla hostów.
- "512 adresów" odpowiadałoby podsieci z 9 bitami hosta (29), czyli innemu prefiksowi (np. /23 dla wszystkich adresów), a nie /22.
- "510 adresów" to typowy wynik dla /23 po odjęciu 2 adresów (512−2), więc jest to błąd wynikający z pomylenia prefiksu /22 z /23.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonaj trzy kroki: (1) policz bity hosta: 32−prefiks, (2) policz wszystkie adresy: 2bitów hosta, (3) odejmij 2 dla IPv4 (sieć + rozgłoszenie), o ile nie rozpatrujesz wyjątków specyficznych dla innych zastosowań.