W sieci LAN hostem nazywamy zwykle urządzenie końcowe (np. komputer, drukarka, punkt dostępowy), które podłączamy do wolnego portu przełącznika.
Dwa przełączniki ośmioportowe mają łącznie 16 portów fizycznych. Nie wszystkie mogą jednak zostać przeznaczone dla hostów, bo część portów bywa wykorzystana do połączeń między urządzeniami sieciowymi (uplink). Kluczowa zasada jest taka, że jedno połączenie Ethernet zajmuje po jednym porcie na każdym z dwóch łączonych urządzeń.
Dlatego, analizując topologię z rysunku, odejmuje się od puli 16 portów te porty, które są zajęte na:
- łącze między przełącznikami (co najmniej 2 porty: po 1 na każdym przełączniku),
- dodatkowe połączenie pokazane na rysunku (np. uplink do innego elementu sieci).
Po odjęciu portów "technicznych" pozostaje maksymalna liczba portów, do których można wpiąć hosty. Zgodnie z konfiguracją przedstawioną na rysunku poprawny wynik to 13.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 15 – odpowiada sytuacji, jakby zajęty był tylko 1 port infrastrukturalny, co nie jest możliwe dla połączenia między dwoma przełącznikami (zawsze zajmuje port po obu stronach).
- 16 – to błąd nieuwzględnienia uplinku: zakłada, że wszystkie porty mogą służyć hostom, czyli jakby przełączniki nie były ze sobą połączone.
- 17 – przekracza fizyczną liczbę portów (2×8), więc jest nierealne niezależnie od topologii.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze narysuj (albo "przejdź palcem") połączenia na schemacie i policz, ile portów jest zajętych na kable łączące urządzenia sieciowe. Dopiero resztę traktuj jako porty dostępne dla hostów.
