W zadaniach magazynowych o upakowaniu w kartonie zbiorczym kluczowe jest to, że opakowanie można obracać. Nie wystarczy policzyć jednego ustawienia – trzeba sprawdzić różne orientacje i wybrać tę, która daje największą liczbę sztuk.
Rozpatrzmy opakowanie o wymiarach 30×20×15 cm oraz karton 60×45×40 cm. Liczbę opakowań wzdłuż danego wymiaru kartonu liczymy jako część całkowitą z dzielenia (bo nie da się włożyć "ułamka" opakowania).
Najkorzystniej jest przyjąć taką orientację, aby na podstawie kartonu zmieściło się jak najwięcej sztuk, a wysokość pozwoliła na możliwie dużo warstw. Jeśli ustawimy opakowanie tak, że wysokość opakowania wynosi 20 cm, to jego podstawa ma wymiary 30×15 cm.
- Wzdłuż 60 cm zmieści się 60/30 = 2 sztuki.
- Wzdłuż 45 cm zmieści się 45/15 = 3 sztuki.
- Na jednej warstwie otrzymujemy 2×3 = 6 sztuk.
- Na wysokość kartonu 40 cm zmieści się 40/20 = 2 warstwy.
Łącznie: 6 sztuk/warstwę × 2 warstwy = 12 opakowań.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wynik 6 odpowiada policzeniu tylko jednej warstwy (pominięcie wysokości). Wyniki 8 lub 10 zwykle wynikają z przyjęcia innej, gorszej orientacji (np. wysokość 15 cm lub 30 cm), w której liczba sztuk na warstwę albo liczba warstw jest mniejsza. W praktyce magazynowej to typowy błąd: liczy się "na oko" lub tylko jedną konfigurację, zamiast sprawdzić wszystkie możliwe obroty opakowania.
