To zadanie sprawdza typowe myślenie spedytorskie: ile sztuk jednostek ładunkowych zmieści się w przestrzeni ładunkowej przy narzuconej orientacji. Warunek "długość do długości, szerokość do szerokości" oznacza, że nie wolno obracać Pjł w poziomie (nie zamieniamy 1,2 m z 1,1 m).
Krok 1: ujednolicenie jednostek.
Wymiary naczepy podano w milimetrach: 12 600 × 2 350 × 2 600 mm, czyli 12,6 × 2,35 × 2,6 m.
Krok 2: obliczenie liczby sztuk po długości.
Długość Pjł = 1,2 m, długość naczepy = 12,6 m. Liczba sztuk to całkowita część ilorazu: ⌊12,6/1,2⌋ = ⌊10,5⌋ = 10. Po wstawieniu 10 sztuk zostaje 0,6 m, co nie wystarcza na kolejną jednostkę.
Krok 3: obliczenie liczby sztuk po szerokości.
Szerokość Pjł = 1,1 m, szerokość naczepy = 2,35 m. ⌊2,35/1,1⌋ = ⌊2,136…⌋ = 2. Trzecia sztuka nie wejdzie, bo 3·1,1 = 3,3 m przekracza 2,35 m.
Krok 4: ograniczenie wysokości.
Wysokość Pjł = 1,9 m, wysokość naczepy = 2,6 m. ⌊2,6/1,9⌋ = ⌊1,368…⌋ = 1, więc możliwa jest tylko jedna warstwa. Dwie warstwy wymagałyby 3,8 m wysokości.
Wynik końcowy:
Maksymalna liczba Pjł = 10 · 2 · 1 = 20 szt.
Dlaczego pozostałe wartości są błędne?
- "12 szt." zwykle wynika z policzenia tylko jednego kierunku (np. długości) lub z błędnego przyjęcia 1 szt. po szerokości.
- "11 szt." bywa skutkiem dzielenia i nieprawidłowego zaokrąglenia albo pomylenia wymiarów Pjł.
- "24 szt." sugeruje przyjęcie 12 szt. po długości (co jest niemożliwe przy 12,6 m i 1,2 m) albo błędne założenie dwóch warstw na wysokość.
Na egzaminie zawsze pamiętaj: wynik w takich zadaniach to iloczyn trzech zaokrągleń w dół (dla długości, szerokości i wysokości), o ile nie ma dodatkowych ograniczeń technologicznych.
