W tego typu zadaniu zawsze sprawdza się trzy niezależne ograniczenia: powierzchnię podłogi (wymiary wewnętrzne), wysokość (możliwość piętrowania) oraz masę (ładowność). Wynik maksymalny to najmniejsza wartość wynikająca z tych ograniczeń.
1) Ograniczenie powierzchni podłogi (układ na jednej warstwie)
Wymiary wewnętrzne naczepy: 13 350 mm (długość) × 2 480 mm (szerokość). Paleta: 1 200 mm × 800 mm. Najkorzystniej ułożyć palety tak, aby w poprzek weszły 3 sztuki o szerokości 800 mm: 3×800=2400 mm, co mieści się w 2480 mm. Wzdłuż naczepy mieści się 11 rzędów po 1200 mm: 11×1200=13 200 mm, co mieści się w 13 350 mm. Razem daje to 3×11=33 pjł w jednej warstwie.
2) Ograniczenie wysokości (czy można piętrować?)
Wysokość wewnętrzna naczepy wynosi 2900 mm, a wysokość jednej pjł to 1460 mm. Dwie warstwy wymagałyby 2×1460=2920 mm, czyli więcej niż 2900 mm. To oznacza, że piętrowanie jest fizycznie niemożliwe i można załadować tylko jedną warstwę.
3) Ograniczenie wagowe
Ładowność: 24 t = 24 00 kg. Masa jednej pjł: 600 kg. Z ograniczenia masy wynikałoby 24 00/600=40 pjł. Ten wynik jest jednak tylko teoretyczny, bo wcześniej zadziałały ograniczenia wymiarowe.
Wniosek
Porównujemy ograniczenia: podłoga 33 pjł, wysokość (brak piętrowania) potwierdza 1 warstwę, masa 40 pjł. Maksimum stanowi 33 pjł, bo jest to najmniejsza wartość z warunków.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Odpowiedź "40 pjł" wynika z samej ładowności, ale ignoruje fakt, że nie da się fizycznie zmieścić tylu palet na podłodze przy braku piętrowania.
- Odpowiedzi "66 pjł" i "68 pjł" zakładają piętrowanie (dwie warstwy) lub inny nierealny układ, co przeczy ograniczeniu wysokości 2900 mm.
Wskazówka egzaminacyjna: nawet gdy masa "pozwala", zawsze sprawdź wymiary podłogi i wysokość, bo w praktyce najczęściej ogranicza geometria przestrzeni ładunkowej.
