Maska podsieci 255.255.255.248 w IPv4 oznacza, że w ostatnim oktecie tylko część bitów jest przeznaczona na hosty. Liczbę możliwych adresów hostów wyznacza liczba bitów pozostawionych na część hosta.
Wartość 248 w zapisie binarnym to 11111000. Oznacza to, że w ostatnim oktecie jest 5 bitów sieci i 3 bity hosta. Cała maska ma więc prefiks /29 (bo 24 bity z pierwszych trzech oktetów + 5 bitów w czwartym oktecie).
Skoro na hosty są 3 bity, to w jednej podsieci istnieje 23 = 8 możliwych adresów IPv4 (łącznie z adresami specjalnymi).
W typowej podsieci IPv4 dwa adresy są jednak niedostępne do przypisania urządzeniom:
- adres sieci (wszystkie bity hosta = 0),
- adres rozgłoszeniowy (wszystkie bity hosta = 1).
Dlatego liczba adresów, które można realnie nadać urządzeniom/hostom, wynosi: 8 − 2 = 6.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne? Wskazanie 8 urządzeń pomija fakt istnienia dwóch adresów zarezerwowanych. Odpowiedzi 4 urządzenia i 2 urządzenia wynikają zwykle z błędnego odczytania liczby bitów hosta lub pomylenia tej maski z inną (np. /30 daje 2 hosty użyteczne).
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal liczbę bitów hosta, policz 2^n, a dopiero potem odejmij 2 na adresy specjalne (w klasycznej podsieci).