Arkusz drukowy formatu B1 (wg ISO 216) ma wymiary 707 × 1000 mm. Aby policzyć, ile maksymalnie użytków 190 × 330 mm zmieści się na arkuszu, wykonuje się upakowanie prostokątów w siatce: dzieli się długości boków arkusza przez odpowiednie boki użytku i zaokrągla wynik w dół (bo "ułamek użytku" nie może się zmieścić).
Wariant 1 (bez obrotu):
Ułóż 190 mm wzdłuż 707 mm oraz 330 mm wzdłuż 1000 mm.
Wtedy liczba użytków w rzędzie to ⌊707/190⌋ = 3, a w kolumnie ⌊1000/330⌋ = 3. Razem daje to 3 × 3 = 9 użytków.
Wariant 2 (obrót użytku o 90°):
Ułóż 330 mm wzdłuż 707 mm oraz 190 mm wzdłuż 1000 mm.
Wtedy ⌊707/330⌋ = 2 oraz ⌊1000/190⌋ = 5. Razem 2 × 5 = 10 użytków.
Ponieważ pytanie dotyczy wartości maksymalnej, wybiera się większy wynik z porównanych wariantów. Dlatego poprawna jest odpowiedź "10 użytków."
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "9 użytków." – to wynik poprawny tylko dla jednego ułożenia, ale nie jest maksymalny, bo po obrocie uzyskuje się 10.
- "8 użytków." – zaniża wynik; typowo wynika z błędu rachunkowego albo z pomylenia wymiarów użytku/arkusza.
- "12 użytków." – jest niemożliwe przy tych wymiarach w prostym układzie siatkowym, bo wymagałoby np. 3 sztuk po 330 mm na boku 707 mm (3×330=990>707) lub 6 sztuk po 190 mm na boku 1000 mm (6×190=1140>1000).
Uwaga praktyczna: w realnej produkcji często uwzględnia się spady, marginesy technologiczne i znaki kontrolne, co zmniejsza liczbę użytków. Tutaj jednak pytanie ma charakter teoretyczny i sprawdza czystą umiejętność obliczenia maksymalnego upakowania.
