Kluczem jest rozróżnienie między drogą posuwu (ile metrów przesunie się materiał na transporterze) a rzeczywistą długością elementów, które w tym czasie przejdą przez strefę okleinowania.
1) Obliczenie całkowitej drogi posuwu
Posuw optymalny wynosi 5 m/min, a czas pracy 400 min. Całkowita droga przesuwu to:
5 m/min × 400 min = 2000 m.
2) Uwzględnienie przerw między elementami
Na transporterze występuje naprzemiennie odcinek elementu (0,5 m) oraz odcinek przerwy (0,5 m). Oznacza to, że "takt" przesuwu przypadający na jeden element wynosi:
0,5 m + 0,5 m = 1,0 m drogi transportera.
3) Jaka część drogi to rzeczywiste elementy?
W każdym takim 1,0 m cyklu tylko 0,5 m stanowi element. Udział elementu w cyklu to więc:
0,5 / 1,0 = 0,5 (czyli 50%).
4) Wynik w metrach bieżących
Skoro łącznie przesunięto 2000 m, a elementy stanowią połowę tej drogi, to łączna długość elementów, które można zaokleinować, wynosi:
2000 m × 0,5 = 1000 m, czyli 1000 mb.
Dlaczego pozostałe wartości są błędne?
- 2500 mb i 3000 mb przekraczają fizyczny limit wynikający z drogi posuwu (2000 m). Takie wyniki pojawiają się zwykle po pomyleniu jednostek lub błędnym mnożeniu.
- 2000 mb to wynik nieuwzględniający przerw między elementami — traktuje całą drogę transportera tak, jakby była wypełniona materiałem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści jest "odległość między elementami", prawie zawsze trzeba zbudować cykl: element + przerwa, a następnie policzyć udział elementu w całkowitej drodze posuwu.
