Pytanie dotyczy dopuszczalnej odchyłki pomiędzy położeniem elementów sieci uzbrojenia terenu (SUT) ustalonym w pomiarze (np. w ramach geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej) a położeniem wynikającym z projektu uzgodnionego na naradzie koordynacyjnej. W praktyce geodezyjnej takie progi tolerancji są potrzebne, aby rozróżnić:
- rozbieżności mieszczące się w dopuszczalnej niepewności/zmienności realizacji robót oraz pomiaru,
- rozbieżności istotne, które mogą wymagać wyjaśnienia, korekty dokumentacji lub ponownych uzgodnień.
W terenie zabudowanym (większe zagęszczenie obiektów, wyższe ryzyko kolizji, większe znaczenie precyzyjnego przebiegu przewodów) przyjmuje się zwykle ostrzejsze wymagania niż w terenie niezabudowanym. Dlatego odpowiedź z wartościami 0,30 m w terenie zabudowanym i 0,50 m w terenie niezabudowanym jest logicznie spójna z zasadą "im bardziej konfliktogenne otoczenie, tym mniejsza tolerancja".
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe z typowych powodów egzaminacyjnych:
- 0,20 m i 0,50 m – zawyża rygor w terenie zabudowanym w stosunku do przyjmowanego w tego typu pytaniach progu, co często wynika z mylenia wymagań dla różnych rodzajów prac lub pomiarów o wyższej dokładności.
- 0,50 m i 1,00 m – wartości są zbyt duże; tak duża rozbieżność mogłaby oznaczać istotną zmianę przebiegu przewodu, a nie "dopuszczalne odstępstwo".
- 0,60 m i 1,50 m – skrajnie duże wartości, które w wielu sytuacjach praktycznych prowadziłyby do błędnych wniosków o zgodności robót z projektem mimo realnej kolizji lub przesunięcia.
Wskazówka na egzamin: zawsze sprawdzaj, czy odpowiedź zachowuje relację teren zabudowany < teren niezabudowany oraz czy podane liczby są "tolerancją", a nie zmianą wymagającą aktualizacji uzgodnień.
