Osłonki na narzędzia ostre (np. silikonowe lub papierowe) stosuje się po to, aby zabezpieczyć ostre końcówki i zapobiec perforacji rękawa/worka sterylizacyjnego oraz zmniejszyć ryzyko skaleczenia personelu. Kluczowa zasada w pakowaniu brzmi: liczy się osłonki na ostrą końcówkę lub krawędź tnącą, a nie "jedna osłonka na jeden instrument".
W analizowanym zestawie:
- Wzierniki ginekologiczne mają gładkie brzegi i nie są typowo klasyfikowane jako narzędzia ostre w kontekście zakładania osłonek, więc nie zwiększają liczby osłonek.
- Wiertła ortopedyczne są elementami ostrymi. Przy założeniu, że każda sztuka ma dwie ostre końcówki/elementy robocze wymagające zabezpieczenia, daje to 5 szt. × 2 osłonki = 10 osłonek.
- Mikronożyczki mają dwie krawędzie tnące (dwa ostrza). Każda krawędź powinna być zabezpieczona osobno, więc 5 szt. × 2 osłonki = 10 osłonek.
- Klemmy okienkowe mają gładkie pętelki i nie są narzędziami ostrymi, więc nie wymagają osłonek.
Suma: 10 (wiertła) + 10 (mikronożyczki) = 20 osłonek.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wartości 5, 10 i 15 wynikają zwykle z pominięcia jednego z ostrych elementów (np. uznania, że jedna osłonka "wystarczy na całe nożyczki") albo z uproszczenia "osłonka na instrument", co nie chroni obu krawędzi tnących i zwiększa ryzyko uszkodzenia opakowania.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zaznacz, które pozycje są ostre, potem policz ile ostrych końców/krawędzi ma każda sztuka, dopiero na końcu wykonaj mnożenie i sumowanie.
