W kablu S/UTP typu skrętka (typowo stosowanym w sieciach LAN) znajdują się 4 pary przewodów. Kluczowe jest jednak to, ile par wykorzystuje konkretny standard Ethernet przy danej prędkości.
Dla prędkości 1000 Mb/s (czyli 1 Gb/s) stosuje się standard znany jako 1000BASE-T. W tym rozwiązaniu transmisja jest realizowana równolegle po wszystkich czterech parach. W praktyce oznacza to, że aby uzyskać stabilne łącze gigabitowe pomiędzy komputerem a przełącznikiem, wszystkie pary muszą być poprawnie zarobione, mieć ciągłość i odpowiednie parametry.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "2 pary kablowe" – to częsty błąd wynikający z kojarzenia z 100 Mb/s (100BASE-TX), gdzie tradycyjnie wykorzystywano 2 pary (jedna do nadawania, druga do odbioru). Przy 1 Gb/s to założenie nie działa.
- "1 para kablowa" – jedna para nie zapewnia wymaganej przepływności i sposobu kodowania sygnału dla 1000BASE-T w typowym Ethernet po miedzi; taka odpowiedź może wynikać z intuicji "jedna para = jeden kanał", ale nie odpowiada temu standardowi.
- "3 pary kablowe" – to odpowiedź pozornie "pośrodku", wybierana czasem na zasadzie zgadywania. Standard gigabitowy nie wykorzystuje 3 par, tylko pełny komplet 4.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy Gigabit Ethernet po skrętce, zapamiętaj regułę "gigabit = cztery pary". To pomaga też w diagnostyce: uszkodzenie lub zła kolejność choć jednej pary często skutkuje negocjacją niższej prędkości (np. 100 Mb/s) albo brakiem stabilności połączenia.
