Przy lokalizacji otworu wiertniczego w sąsiedztwie napowietrznych linii wysokiego napięcia należy zachować odległość wynikającą z przepisu BHP dla wiertnictwa otworowego.
Wymóg ma postać dwóch elementów, które trzeba zastosować łącznie:
- odległość obliczeniowa: 1,5 × wysokość wieży wiertniczej lub masztu,
- minimum bezwzględne: odległość nie może być mniejsza niż 30 m.
Dla masztu o wysokości 36 m wykonujemy obliczenie:
1,5 × 36 m = 54 m.
Następnie porównujemy wynik z minimum 30 m. Ponieważ 54 m jest większe niż 30 m, decyduje wartość 54 m, czyli poprawna odpowiedź brzmi: nie mniej niż 54 m.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Od 30 do 36 m – to zakres zbyt mały; ignoruje współczynnik 1,5 i dla masztu 36 m nie spełnia wymogu odległości obliczeniowej.
- Od 37 do 53 m – to nadal mniej niż 54 m, czyli poniżej wartości wynikającej z 1,5×h dla podanej wysokości masztu.
- Nie mniej niż 30 m – 30 m jest tylko progiem minimalnym, stosowanym wtedy, gdy 1,5×h daje wartość mniejszą niż 30 m (np. dla niskich masztów). Tu obliczenie daje większy dystans, więc samo 30 m nie wystarcza.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonaj najpierw 1,5×h, a dopiero potem sprawdź warunek "nie mniej niż 30 m". Wynikiem jest większa z tych dwóch wartości.
