"Cięcie warstwicowe 0,25 m" oznacza, że kolejne warstwice mają wysokości rosnące co 0,25 m (np. … 213,00; 213,25; 213,50; 213,75; 214,00; 214,25; 214,50 …).
Trzeba policzyć, ile wartości warstwic mieści się pomiędzy dwiema wysokościami pikiet: od 213,20 m do 214,49 m. Nie chodzi o liczbę "kroków" z dzielenia, tylko o konkretne wysokości warstwic, które są większe od 213,20 m i mniejsze od 214,49 m.
- Najbliższa warstwica powyżej 213,20 m to 213,25 m.
- Następne, co 0,25 m: 213,50 m; 213,75 m; 214,00 m; 214,25 m.
- Warstwica 214,50 m już się nie mieści, bo jest wyższa niż 214,49 m.
Zatem w rozpatrywanym zakresie występuje 5 warstwic. Każda warstwica przecinająca odcinek między sąsiednimi pikietami wyznacza jeden punkt o wysokości równej tej warstwicy, dlatego liczba punktów do ustalenia jest równa liczbie tych warstwic.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wynik 4 zwykle wynika z pominięcia jednej z wartości pośrednich (np. 214,25) albo z błędnego zaokrąglenia. Wynik 3 lub 2 pojawia się przy myleniu interpolacji z wyznaczeniem tylko kilku "charakterystycznych" miejsc zamiast pełnej serii przecięć co 0,25 m.
Wskazówka egzaminacyjna: zamiast od razu dzielić różnicę wysokości przez 0,25 m, wypisz kolejno wysokości warstwic mieszczące się w przedziale. To minimalizuje błędy zaokrągleń i pominięć.