W tego typu zadaniach kluczowe jest rozpoznanie, że nie liczymy "na oko", tylko korzystamy z normy nakładu robocizny przypisanej do konkretnej technologii i warunków. Pytanie dotyczy wykonania trawnika dywanowego siewem oraz uwzględnia nawożenie i grunt kategorii III. Te doprecyzowania są istotne, bo każda zmiana technologii (np. darń z rolki zamiast siewu) lub warunków gruntowych może oznaczać inną normę.
Sposób obliczenia jest zawsze taki sam:
- odczytaj normę jednostkową n w r-g/m2 dla danej roboty i warunków,
- pomnóż ją przez powierzchnię P w m2,
- otrzymasz łączny nakład pracy: R = n × P.
Dla wyniku 281,15 r-g można też wykonać kontrolę w drugą stronę: 281,15 ÷ 5000 ≈ 0,05623 r-g/m2. Taki "test jednostek i skali" jest dobrą praktyką egzaminacyjną: przy 5000 m2 zbyt małe wartości (kilkanaście lub kilkadziesiąt r-g) zwykle sygnalizują błąd rzędu wielkości.
Dlaczego pozostałe wartości są nieprawidłowe?
- "28,115 r-g" wygląda jak wynik po błędnym przesunięciu przecinka (10× mniej), co jest typowe przy szybkim przepisywaniu liczb.
- "219,84 r-g" to wartość w tej samej skali co poprawna, ale oznaczałaby inną normę jednostkową (inną technologię, zakres czynności lub warunki), więc nie pasuje do wskazanego wariantu robót.
- "21,984 r-g" to ponownie błąd rzędu wielkości (około 10–13× mniej), często wynikający z pomylenia danych wejściowych albo niepełnego uwzględnienia zakresu (np. nieuwzględnienie nawożenia).
Wskazówka na egzamin: zawsze zapisuj jednostki przy każdym kroku (r-g/m2 i m2) i wykonuj szybkie oszacowanie skali. Jeśli powierzchnia jest bardzo duża, wynik też powinien być odpowiednio duży.