W katalogach KNR czas pracy (robocizna) jest podany jako nakład jednostkowy, najczęściej w r-g na jednostkę obmiaru (np. r-g/1 m2). Aby wyznaczyć łączną liczbę roboczogodzin dla konkretnej powierzchni, stosuje się prosty wzór:
R = n × Q, gdzie:
R – łączna robocizna w r-g,
n – nakład jednostkowy z właściwej tabeli KNR (r-g/m2),
Q – ilość robót z przedmiaru (tu: 200 m2).
W tym zadaniu kluczowe jest, aby w Tabeli 0502 KNR 2-21 dobrać dokładnie te warunki, które są podane w treści: nawierzchnia gruntowa piaskowa, grubość 2 cm oraz grunt kategorii IV. Dopiero taki odczyt daje prawidłowy nakład jednostkowy.
Po odczycie nakładu jednostkowego wykonuje się mnożenie przez 200 m2. Wynik 41,06 r-g oznacza, że wykonanie całej nawierzchni wymaga łącznie 41,06 roboczogodziny (czyli np. jedna osoba pracowałaby ok. 41 godzin, a dwie osoby ok. 20,5 godziny – w przybliżeniu, bez narzutów organizacyjnych).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Wyniki około 20 r-g typowo wynikają z mechanicznego przyjęcia połowy powierzchni albo z błędu jednostek (np. potraktowania nakładu z tabeli jakby dotyczył większej jednostki obmiaru).
- Wartość 38,40 r-g może wynikać z odczytu nakładu dla innej kategorii gruntu lub innej grubości warstwy (warunki z tabel KNR są bardzo podobne, więc łatwo o pomyłkę).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy odczytana norma jest w r-g na 1 m2, a dopiero potem przeliczaj na 200 m2; to najczęstsze źródło błędów rachunkowych w zadaniach z KNR.
