KWALIFIKACJA OGR4 - CZERWIEC 2015

PYTANIE NR 39.
Ile roboczogodzin potrzeba na wykonanie ułożenia 500 m2 nawierzchni gruntowej gliniastej o grubości 3 cm na gruncie kat. I zgodnie z danymi zawartymi w tabeli 0502 KNR 2-21?
Ilustracja przedstawia tabelę z danymi dotyczącymi nakładów pracy na ułożenie nawierzchni gruntowej.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Roboczogodziny wyznacza się przez odczytanie z KNR 2-21 (tabela 0502) nakładu robocizny dla wskazanej technologii, grubości warstwy i kategorii gruntu, a następnie przeliczenie go na obmiar 500 m² zgodnie z jednostką tabeli (np. na 100 m²). Po takim przeliczeniu otrzymuje się 93,10 r-g.

Pełne wyjaśnienie:

W tego typu zadaniach kluczowe jest poprawne zastosowanie katalogu nakładów rzeczowych (KNR). KNR podaje nakład robocizny (w r-g) dla ściśle określonego rodzaju robót, warunków wykonania i jednostki odniesienia (np. 1 m², 10 m² albo 100 m²). W pytaniu wskazano, że należy użyć danych z KNR 2-21, tabela 0502 dla: nawierzchni gruntowej gliniastej, grubości 3 cm, na gruncie kategorii I.

Metoda obliczenia jest zawsze taka sama:

  • odczytaj z tabeli właściwy nakład jednostkowy robocizny dla podanych warunków,
  • ustal, do jakiej jednostki obmiaru odnosi się ten nakład (to najczęstsze źródło błędów),
  • przelicz obmiar 500 m² na liczbę jednostek tabelarycznych (np. jeżeli tabela jest "na 100 m²", to 500 m² = 5 jednostek),
  • pomnóż nakład jednostkowy przez liczbę jednostek – otrzymasz łączną liczbę r-g.

Dlaczego 93,10 r-g jest poprawne? To wynik zgodny z odczytem z wskazanej tabeli i poprawnym przeskalowaniem do 500 m². Warto zauważyć, że r-g to suma pracy ludzi (np. 93,10 r-g może oznaczać 93,10 godzin pracy jednej osoby albo np. ok. 46,55 godzin pracy dwóch osób), a nie "czas na budowie" w sensie kalendarzowym.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • 18,62 r-g – typowo wynika z pomylenia jednostki odniesienia (np. potraktowania normy "na 100 m²" jak "na 500 m²" lub pominięcia części mnożenia).
  • 9,31 r-g – to częsty błąd rzędu wielkości (np. przesunięcie przecinka lub dzielenie zamiast mnożenia przy przeliczeniu na 500 m²).
  • 200,00 r-g – może wynikać z przyjęcia niewłaściwej pozycji KNR (inna technologia, inna grubość, inny grunt) albo z podwójnego naliczenia obmiaru.

Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi sprawdź "kontrolę sensowności": czy Twoje przeliczenie zachowuje proporcję (większa powierzchnia → proporcjonalnie większa liczba r-g) oraz czy nie pomyliłeś jednostki tabelarycznej.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
r-g to roboczogodzina, czyli jednostka nakładu pracy ludzkiej. Oznacza 1 godzinę pracy 1 pracownika. W kosztorysie r-g nie jest "czasem trwania robót", tylko sumą pracy wszystkich osób. Np. 10 r-g to 10 godzin jednej osoby lub 5 godzin dwóch osób.
Należy odszukać w KNR 2-21 tabelę 0502 i wybrać wiersz odpowiadający technologii oraz warunkom (rodzaj nawierzchni, grubość warstwy, kategoria gruntu). Następnie odczytuje się nakład robocizny oraz sprawdza jednostkę odniesienia, do której ta wartość jest podana.
Najpierw sprawdź, do jakiej jednostki odnosi się norma (np. 1 m², 10 m² lub 100 m²). Potem oblicz liczbę tych jednostek w 500 m² (np. 500/100 = 5). Na końcu pomnóż nakład jednostkowy r-g z KNR przez liczbę jednostek. To daje łączną liczbę r-g.
Najczęściej wynika to z pomylenia jednostki tabelarycznej (np. "na 100 m²" potraktowane jak "na 1 m²") albo z mechanicznego przesunięcia przecinka. Takie błędy dają wyniki 10 razy lub 100 razy mniejsze/większe. Pomaga szybka kontrola: czy wynik rośnie proporcjonalnie do powierzchni.
W KNR spotyka się różne jednostki, zależnie od rodzaju robót: często jest to 1 m², ale w wielu tabelach występuje 10 m² lub 100 m² (dla wygody obliczeń i czytelności norm). Dlatego przed przeliczeniem obmiaru trzeba zawsze odczytać nagłówek tabeli lub opis pozycji.
Nie bezpośrednio. r-g to nakład pracy, a czas trwania zależy od liczby pracowników, organizacji robót i warunków terenowych. Aby oszacować czas, dzielisz liczbę r-g przez liczbę osób (i ewentualnie przez liczbę godzin pracy dziennie). KNR pomaga planować pracochłonność, nie harmonogram.
Zazwyczaj większa grubość warstwy oznacza więcej materiału do rozłożenia i większy nakład pracy przy profilowaniu oraz zagęszczaniu, więc rośnie r-g. W KNR grubość jest jednym z parametrów rozróżniających pozycje. Na egzaminie trzeba dobrać dokładnie tę grubość, którą podano w treści zadania.
Kategoria gruntu opisuje warunki gruntowe i trudność robót ziemnych. Różne kategorie mogą wymagać innego nakładu pracy (np. łatwiejsze lub trudniejsze profilowanie i przygotowanie podłoża). Dlatego KNR często rozróżnia normy w zależności od kategorii. Pominięcie tej informacji prowadzi do odczytu złej wartości.
Najczęstsze są: (1) pomylenie jednostki odniesienia tabeli, (2) brak przeliczenia obmiaru na jednostki tabelaryczne, (3) wybór normy z niewłaściwej pozycji (inna nawierzchnia, inna grubość, inny grunt), (4) traktowanie r-g jak "czas pracy brygady". Każdy błąd zmienia wynik wielokrotnie.
Ćwicz na krótkich przykładach: odczyt z tabeli + przeliczenie na obmiar. Zrób własną checklistę: tabela/pozycja, warunki, jednostka, liczba jednostek, mnożenie. Dobrze działa też porównywanie wyników "na oko", aby wychwycić błąd rzędu wielkości.
info

Około 64% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Według specjalistów z branży: "Po takim przeliczeniu otrzymuje się 93,10 r-g."

Źródła:

  • KNR 2-21 (Katalog Nakładów Rzeczowych) – tabela 0502, pozycje dotyczące nawierzchni gruntowych (weryfikacja nakładu robocizny r-g).

Materiały:

  • KNR 2-21 (właściwe wydanie) – część dotycząca nawierzchni gruntowych i tabele nakładów
  • Podręcznik/opracowanie z kosztorysowania robót budowlanych i terenów zieleni (z przykładami obliczeń r-g)
  • Zbiór zadań egzaminacyjnych z przedmiarowania i kosztorysowania w architekturze krajobrazu

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego