Najpierw trzeba ustalić, ile opakowań mieści się w jednej warstwie na palecie EUR 1200×800 mm, przy warunku "opakowań nie można przekręcać". Podstawa opakowania ma wymiary 400×500 mm, więc rozpatrujemy dwa ułożenia na powierzchni palety.
- Ułożenie z bokiem 400 mm wzdłuż 1200 mm: 1200/400 = 3 szt., a 800/500 = 1 szt. → razem 3 szt. w warstwie.
- Ułożenie z bokiem 500 mm wzdłuż 1200 mm: 1200/500 = 2 szt., a 800/400 = 2 szt. → razem 4 szt. w warstwie (układ 2×2).
Aby maksymalizować wykorzystanie palety, wybieramy układ 2×2, czyli 4 opakowania na warstwę. Masa jednej warstwy ładunku wynosi więc 4×40 kg = 160 kg.
Następnie sprawdzamy dwa ograniczenia, a wynik wyznacza to bardziej restrykcyjne:
- Ograniczenie wysokości: wysokość palety 144 mm + n×100 mm ≤ 1000 mm, więc n ≤ 8 (bo 9 warstw dałoby już 1044 mm).
- Ograniczenie masy brutto: masa palety 25 kg + n×160 kg ≤ 800 kg. Stąd n ≤ (800−25)/160 ≈ 4,84, czyli maksymalnie 4 pełne warstwy.
Decyduje limit masy, więc poprawna jest odpowiedź "4 warstwy." (masa brutto: 25 + 4×160 = 665 kg). Odpowiedź "6 warstw." jest błędna, bo daje 25 + 6×160 = 985 kg i przekracza 800 kg. "8 warstw." spełniałoby jeszcze wysokość, ale również przekracza limit masy. "2 warstwy." jest możliwe, lecz nie jest maksymalne.
