KWALIFIKACJA PGF4 + PGF5 - STYCZEŃ 2021

PYTANIE NR 26.
Ile wyniesie całkowity koszt wydrukowania banera o formacie 3 x 10 m2, jeżeli wydajność plotera wynosi 20 m2/h, cena zadruku 1 m2 podłoża jest równą 5 zł, a koszt pracy operatora określony został na 60 zł/h?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Powierzchnia banera to 3×10 = 30 m². Koszt zadruku: 30×5 zł = 150 zł. Czas druku z wydajności 20 m²/h: 30÷20 = 1,5 h. Koszt operatora: 1,5×60 zł = 90 zł. Razem 150+90 = 240 zł, więc taka wartość jest poprawna.

Pełne wyjaśnienie:

W kalkulacji kosztu wydruku wielkoformatowego trzeba rozdzielić co najmniej dwa składniki: koszt zadruku liczony od powierzchni oraz koszt pracy operatora liczony od czasu. Dane w zadaniu pozwalają policzyć oba elementy.

1) Powierzchnia banera
Format 3 m × 10 m oznacza prostokąt o polu: 3×10 = 30 m². To kluczowy krok, bo dalsze obliczenia (koszt m² i czas z m²/h) opierają się na powierzchni, a nie na obwodzie ani sumie boków.

2) Koszt zadruku (materiały/eksploatacja)
Jeśli cena zadruku 1 m² wynosi 5 zł, to dla 30 m² koszt wyniesie: 30×5 zł = 150 zł. Ten wynik obejmuje koszt liczony "od metra kwadratowego" (w praktyce może to agregować tusz i podłoże, zależnie od sposobu rozliczania).

3) Czas druku z wydajności plotera
Wydajność 20 m²/h mówi, ile metrów kwadratowych da się wydrukować w godzinę. Czas potrzebny na 30 m² to: 30 m² ÷ 20 m²/h = 1,5 h. Typowy błąd to odwrócenie dzielenia lub nieuwzględnienie jednostek.

4) Koszt pracy operatora
Stawka operatora 60 zł/h pomnożona przez 1,5 h daje: 1,5×60 zł = 90 zł.

5) Koszt całkowity
Koszt całkowity to suma: 150 zł + 90 zł = 240 zł.

Dlaczego pozostałe wartości są błędne?

  • 180 zł zwykle wynika z pomylenia czasu (np. przyjęcia 0,5 h) albo błędnego pola powierzchni.
  • 160 zł sugeruje niepoprawne liczenie robocizny lub przyjęcie innej (niepodanej) ceny za m².
  • 300 zł może wynikać z dodania kosztu pracy jakby wynosił 150 zł (np. 2,5 h) albo z podwojenia któregoś składnika.

Na egzaminie warto kontrolować jednostki: m², m²/h i h muszą się "skrócić" tak, aby końcowo otrzymać zł.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):

To pole prostokąta: mnożysz boki w metrach.

3 m × 10 m = 30 m². Ta wartość jest podstawą do wyliczenia zarówno kosztu zadruku za m², jak i czasu druku z wydajności m²/h.

Jednostka m²/h oznacza, ile powierzchni urządzenie wykona w 1 godzinę.

Gdy znasz powierzchnię do wydruku, czas liczysz jako: powierzchnia ÷ wydajność. Dzięki temu dostajesz wynik w godzinach, który można pomnożyć przez stawkę operatora.

Czas = 30 m² ÷ 20 m²/h = 1,5 h.

Warto sprawdzić sens wyniku: skoro w 1 h można zrobić 20 m², to 30 m² powinno zająć więcej niż godzinę, ale mniej niż 2 godziny. 1,5 h pasuje logicznie.

W zadaniach egzaminacyjnych "cena zadruku 1 m²" traktuje się jako koszt przypisany do powierzchni: obejmuje podłoże i/lub zużycie atramentu (zależnie od przyjętej metody).

W praktyce dochodzą też narzuty i wykończenie, ale tu liczy się tylko komponent za m².

Najpierw wyznaczasz czas pracy w godzinach, a potem mnożysz przez stawkę.

Przykład: jeśli czas druku to 1,5 h, koszt operatora wynosi 1,5 × 60 zł = 90 zł. Częsty błąd to doliczanie stawki bez obliczenia czasu.

Nie, jeśli zadanie podaje stawkę operatora, to oznacza, że robocizna jest częścią kosztu całkowitego.

Pominięcie tego składnika zaniża wynik (tu wyszłoby tylko 150 zł). Na egzaminie trzeba uwzględnić wszystkie dane podane w treści.

150 zł to wyłącznie koszt zadruku: 30 m² × 5 zł/m².

"Koszt całkowity" obejmuje także robociznę. Ponieważ czas druku wynosi 1,5 h, należy doliczyć 90 zł pracy operatora. Dopiero suma 150 zł + 90 zł daje pełny koszt.

Najczęstsze pomyłki to:

  • złe pole (np. 3+10 zamiast 3×10),
  • odwrócenie dzielenia przy czasie (20÷30 zamiast 30÷20),
  • zignorowanie kosztu operatora,
  • brak kontroli jednostek (m², h, zł).

Wykonaj szybkie oszacowanie:

  • pole to kilkadziesiąt m² (tu 30),
  • zadruk 5 zł/m² daje około 150 zł,
  • czas przy 20 m²/h to około 1–2 h, czyli 60–120 zł robocizny.

Suma powinna być w okolicy 210–270 zł, więc 240 zł wygląda wiarygodnie.

Tak. W praktyce często dolicza się m.in. przygotowanie pliku, próby, laminowanie, oczkowanie/montaż, odpady materiałowe, transport oraz marżę.

W zadaniach egzaminacyjnych zwykle liczy się uproszczony "koszt własny" z danych: m² zadruku + roboczogodziny.

info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 57% zdających egzamin. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że powierzchnia banera to 3×10 = 30 m².

Materiały:

  • Podstawy kalkulacji kosztów w poligrafii (materiały + robocizna + narzuty) – skrypt szkolny
  • Ćwiczenia z jednostek i proporcji (m²/h → h) – zestawy zadań z matematyki zawodowej
  • Instrukcje/notesy technologiczne drukarni dotyczące rozliczania wydruków wielkoformatowych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego