W kalkulacji kosztu wydruku wielkoformatowego trzeba rozdzielić co najmniej dwa składniki: koszt zadruku liczony od powierzchni oraz koszt pracy operatora liczony od czasu. Dane w zadaniu pozwalają policzyć oba elementy.
1) Powierzchnia banera
Format 3 m × 10 m oznacza prostokąt o polu: 3×10 = 30 m². To kluczowy krok, bo dalsze obliczenia (koszt m² i czas z m²/h) opierają się na powierzchni, a nie na obwodzie ani sumie boków.
2) Koszt zadruku (materiały/eksploatacja)
Jeśli cena zadruku 1 m² wynosi 5 zł, to dla 30 m² koszt wyniesie: 30×5 zł = 150 zł. Ten wynik obejmuje koszt liczony "od metra kwadratowego" (w praktyce może to agregować tusz i podłoże, zależnie od sposobu rozliczania).
3) Czas druku z wydajności plotera
Wydajność 20 m²/h mówi, ile metrów kwadratowych da się wydrukować w godzinę. Czas potrzebny na 30 m² to: 30 m² ÷ 20 m²/h = 1,5 h. Typowy błąd to odwrócenie dzielenia lub nieuwzględnienie jednostek.
4) Koszt pracy operatora
Stawka operatora 60 zł/h pomnożona przez 1,5 h daje: 1,5×60 zł = 90 zł.
5) Koszt całkowity
Koszt całkowity to suma: 150 zł + 90 zł = 240 zł.
Dlaczego pozostałe wartości są błędne?
- 180 zł zwykle wynika z pomylenia czasu (np. przyjęcia 0,5 h) albo błędnego pola powierzchni.
- 160 zł sugeruje niepoprawne liczenie robocizny lub przyjęcie innej (niepodanej) ceny za m².
- 300 zł może wynikać z dodania kosztu pracy jakby wynosił 150 zł (np. 2,5 h) albo z podwojenia któregoś składnika.
Na egzaminie warto kontrolować jednostki: m², m²/h i h muszą się "skrócić" tak, aby końcowo otrzymać zł.