W umowie zlecenia ubezpieczenia emerytalne i rentowe są co do zasady obowiązkowe, natomiast ubezpieczenie chorobowe ma charakter dobrowolny. Wysokość składki chorobowej zależy od podstawy wymiaru, którą ustala się z przychodu stanowiącego podstawę składek, ale z uwzględnieniem ustawowych wyłączeń oraz ograniczenia (limitu) dla dobrowolnego chorobowego.
Krok 1: wyłączenie ekwiwalentu za narzędzia
Ekwiwalent pieniężny wypłacony za używanie własnych narzędzi nie powinien zwiększać podstawy wymiaru składek (jest to typowy przykład świadczenia wyłączonego z podstawy, o ile spełnia warunki przewidziane w przepisach). Dlatego kwoty 1 000,00 zł nie dolicza się do podstawy.
Krok 2: ustalenie przychodu stanowiącego podstawę
W zadaniu przychód brutto z umowy zlecenia wynosi 10 000,00 zł, więc po wyłączeniu ekwiwalentu nadal rozpatrywana podstawa wynosi 10 000,00 zł.
Krok 3: zastosowanie miesięcznego limitu dla dobrowolnego chorobowego
Podstawa wymiaru składki na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe nie może przekroczyć miesięcznie wartości odpowiadającej 250% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia. Dla 2015 r. limit z materiału wynosi 9 897,50 zł. Porównujemy więc 10 000,00 zł z limitem 9 897,50 zł i wybieramy wartość niższą jako podstawę.
Wniosek
Poprawna jest odpowiedź "9 897,50 zł", bo przychód z umowy po wyłączeniach przekracza limit, a podstawę dobrowolnego chorobowego ogranicza się do tego limitu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "10 897,50 zł" sugeruje jednoczesne błędne doliczenie ekwiwalentu oraz nielogiczne odniesienie do limitu (kwota jest wyższa niż sam przychód z umowy).
- "10 000,00 zł" pomija zastosowanie limitu 250%, choć przychód z umowy go przekracza.
- "11 000,00 zł" wynika z mechanicznego dodania ekwiwalentu do przychodu z umowy, mimo że ekwiwalent jest wyłączony z podstawy.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o podstawę składek zawsze wykonuj dwa szybkie "testy kontrolne": (1) czy jakaś pozycja jest wyłączona z podstawy, (2) czy obowiązuje limit i czy podstawa go nie przekracza.
