W ISDN (BRA) styk S0 (S/T) jest czteroprzewodowym interfejsem abonenckim łączącym urządzenia końcowe TE z zakończeniem sieciowym NT1. Ponieważ jest to warstwa fizyczna z określonymi wymaganiami transmisyjnymi (m.in. pełny dupleks na dwóch parach, podatność na odbicia), dopuszczalne długości okablowania zależą od topologii połączenia.
Dla BRA spotyka się trzy typowe konfiguracje:
- Wydłużona magistrala pasywna (extended passive bus) – dopuszcza większy zasięg niż wariant krótki, ale nadal pracuje jako magistrala wielopunktowa i dlatego ma limit 500 m. To właśnie ten wariant jest przedmiotem pytania.
- Krótka magistrala pasywna (short passive bus) – ma mniejszy dopuszczalny zasięg (200 m), dlatego odpowiedź "200 m" jest typową pomyłką wynikającą z nieodróżnienia odmian magistrali.
- Konfiguracja punkt‑punkt – pozwala na największy zasięg, zwykle podawany jako 1000 m, ale dotyczy połączenia z pojedynczym urządzeniem, a nie magistrali.
Odpowiedź "100 m" jest zbyt mała względem standardowo podawanych limitów dla S0 w BRA i zwykle wynika z mylenia z innymi interfejsami lub zbyt ostrożnego założenia. Z kolei "1000 m" jest poprawne dla wariantu punkt‑punkt, ale nie dla wydłużonej magistrali pasywnej, gdzie występuje większa złożoność propagacji sygnału i znaczenie terminacji (dopasowania, np. 100 Ω) ograniczające odbicia.
Na egzaminie najważniejsze jest, aby kojarzyć parę: krótka magistrala = 200 m, wydłużona magistrala = 500 m, punkt‑punkt = 1000 m, a następnie dopasować właściwą wartość do wskazanego w pytaniu wariantu.
